Dodaj komentarz

75. rocznica operacji brzesko-lubelskiej

18 lipca roku 1944 roku – rozpoczęła się operacja brzesko-lubelska, będąca częścią radzieckiej operacji Bagration. Jej celem było zniszczenia wojsk niemieckich Grupy Armii Południowa Ukraina i Grupy Armii Środek w środkowej i wschodniej Polsce. Ofensywa została przeprowadzona przez południowe-lewe skrzydło 1. Frontu Białoruskiego pod dowództwem marszałka Konstantego Rokossowskiego. Brała w niej także polska artyleria 1. Armii Polskiej, która wniosła znaczny wkład w operacje.

Główne uderzenie 1. Frontu  Białoruskiego planowano wykonać z rejonu Kowla na Lublin siłami trzech armii radzieckich. 1. Armia Polska miała działać w w drugim rzucie frontu. Jej wprowadzanie miało zostać wprowadzone, zaraz po sforsowaniu Bugu przez armie pierwszorzutowe. W pierwszej fazie operacji przełamano obronę niemiecką nad Kanałem Turski. W celu wzmocnienia siły uderzeniowej 69. armii, marszałek Rokossowski postanowił włączyć w nią polską artylerię.

18 lipca 1944 roku rozpoczęło natarcie lewego skrzydła 1. Frontu Białoruskiego. Po nocnych bombardowaniach lotniczych o godz. 5.00 ogień otworzyła artyleria, w tym także 1. Armii Polskiej: dwie brygady: 1. Brygada Artylerii Armat (1. BAA), 1. Brygada Artylerii Ciężkiej (5.BAC) oraz sześć pułków: 1., 2., 3. Pułk Artylerii Lekkiej (1. , 2., 3. PAL) 1. Pułk Moździerzy (1. PM), 4. Pułk Artylerii Przeciwpancernej (4.pappanc)  i 8. Pułk Artylerii Haubic.

Ogień polskiej artylerii okazał się bardzo skutecznych i już po kilku nawałach ruszyła piechota, nie napotykając oporu. Przełamano niemiecką obronę w całym pasie natarcia 69. armii. Wkrótce 20 lipca na zachód ruszyły wojska pierwszego rzutu 1. FB wraz z polską artylerią, wyszły nad rzekę Bug. W rejonie Dorohuska polscy artylerzyści wspierali znów piechotę 69. armii, a potem wrócili do 1. Armii Polskiej.

Wkład w rozbicie sił niemieckich był znaczny nie tylko pod względem siły ognia, jak i jego skuteczności. W działaniach nad Turią i Bugiem wzięło udział 7000 żołnierzy polskich. W toku działań poległo 11, rannych zostało 31, a zaginionych 5 żołnierzy. Wystrzelono ok. 26 374 pocisków [1]. Zniszczono kilka czołgów, 13 baterii moździerzy, 9 baterii artylerii i 21 pojedynczych dział. Podczas,. gdy armia lewego skrzydła 1. FB przygotowywało natarcie, a artyleria polska zajmowała stanowiska ogniowe nad Turią, 1. Armia Polska w drugim rzucie operacyjny, dostała rozkaz podjęcie marszu na zachód, ruszyła 15 lipca 1944 roku.

22 lipca 1. Armia Polska zaraz po połączeniu z artylerią przekroczyła rzekę Bug i udała się w kierunku na Lublin [2]. Przekroczenie Bugu miało charakter uroczysty z orkiestrą, a ludność witała polskich żołnierzy bardzo serdecznie. Dla wielu widok polskiego munduru oznaczał koniec niemieckiej okupacji i oznaczał wyzwolenie.

W nocy 22/23 lipca nastąpiła na odcinku Lublina koncentracja wojsk radzieckich, przy czym główną siłę uderzeniową stanowić miała 2. Armia Pancerna pod dowództwem gen. Bogdanowa. 23 lipca jednostki radzieckie przerwały obronę i weszły na ulice miasta, tocząc ciężkie boje. Wówczas też weszły do działań plutony i kompanie Armii Krajowej i Armii Ludowej. 24 lipca niemiecki garnizon skapitulował. Miasto zostało wyzwolone lecz przeżywało tragedię. Ujawniono masakrę w więzieniu na Zamku oraz ogrom zbrodni w obozie koncentracyjnym na Majdanku. 26 lipca na Krakowskim Przedmieściu w wyzwolonym Lublinie odbyła się defilada 1. Armii Polskiej (już jako 1. Armii WP) z orkiestrą i sztandarami.

Tymczasem 25 lipca wojska 1. FB wyszły nad Wisłę w rejonie Dęblina i Puław i rozpoczęło 28 lipca forsowanie Wisły w rejonie Kazimierza w celu uchwycenia przyczółka. Wojska lewego skrzydła Frontu Białoruskiego po odparciu silnego przeciwnatarcia okrążyły i opanowały twierdzę brzeską 28 lipca. W wyniku operacji brzesko-lubelskiej i prowadzonych później na mniejszą skalę działań na kierunku Warszawy, front radziecko-niemiecki zatrzymał się na linii Wisły na okres prawie pół roku. Lewobrzeżna Warszawa pozostała po stronie niemieckiej. Na koniec krótka kronika:

Autor:

Jacek Czubacki

Literatura:

Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Stefan Zwolinski, Armia Berlinga i Żymierskiego, wyd. Neriton, 2002

Edward Kospath-Pawłowski, Wojsko Polskie na wschodzie 1943-45, wyd. „Ajaks”, 1993.

Edward Kospath-Pawłowski, Chwała i zdrada. Wojsko Polskie na wschodzie 1943-45, wyd. „Inicjał”, 2010.

Przypisy:

[1] Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Stefan Zwolinski, Armia Berlinga i Żymierskiego, wyd. Neriton, 2002, s. 216

[2] Cz. Grzelak, H. Stańczyk, S. Zwolinski, 2002 s. 217

Dodaj komentarz

Opuszczony pociąg na Uralu

Opuszczony radziecki pociąg, gdzies na Uralu w Kraju Permskim w Rosji

Dodaj komentarz

Krużganki w katedrze w Gloucester

Korytarz z XIV-wiecznymi krużgankami w katedrze w Gloucester w hrabstwie Gloucestershire. Katedrę wzniesiono w latach 1084-1218 w miejsce ruin kościoła św. Piotra. Krużganki wewnątrz zbudowano w 1351 roku i uważane są za jedne z najpiękniejszych. Jako ciekawostkę należy dodać, że w tym miejscu kręcono sceny do filmu Harry Potter.

Dodaj komentarz

75. rocznica Operacji Bagration

22 czerwca 1944 roku – rozpoczęła Operacja Bagration (ros. Операция Багратион) jedna z największych ofensyw Armii Czerwonej na froncie wschodnim. Plan operacji został opracowany przez marszałka Konstantego Rokossowskiego. Od 12 lipca w operacji uczestniczyła 1. Armia Polska pod dowództwem gen. Zygmunta Berlinga. W wyniku tej operacji Wehrmacht został odrzucony na odległość 600 km., a Grupa Armii „Środek”” prawie całkowicie zniszczona. Była to największa klęska Wehrmachtu podczas II wojny światowej.

Continue Reading »
Dodaj komentarz

Rzymska mozaika i bazylika w Volubilis

Rzymska mozaika w Domu Akrobaty przedstawiająca akrobatę na koniu oraz w tle ruiny bazyliki. Znajdują się na stanowisko archeologicznym Volubilis w północnym Maroku, niedaleko miasta Meknes.

%d blogerów lubi to: