Dodaj komentarz

Na bułgarskiej wyspie odkryto fort, ślady osadnictwa i średniowieczny klasztor

Wyspa św. Tomasza, zwana też Wyspą Węży. Fot. Bułgarskie Narodowe Muzeum Historii w Sofii.

Bułgarscy archeolodzy na niewielkiej Wyspie Św. Tomasza, znana też jako Wyspa Węży na Morzu Czarnym odkryli pozostałości fortu trackiego zatopionego pod wodą, ślady wczesnego bizantyjskiego osadnictwa oraz średniowieczny klasztor. Zdaniem badaczy położenie wyspy sprawiało, iż znajdowała tu przy ważnym szlaku handlowym z Sozopola (Apollonia Pontica) do Konstantynopola (Bizancjum).

Bułgarscy archeolodzy pod kierunkiem prof. Ivana Hristova z Bułgarskiego Narodowego Muzeum Historii w Sofii, już w czerwcu 2018 roku podczas pierwszego etapu badań na Wyspie Świętego Tomasza natrafili na strukturę budowli. W drugim etapie w sierpniu przeprowadzono podwodną ekspedycję archeologiczną. Odkryto ślady zatopionej pod wodą trackiej fortecy położonej pomiędzy między wyspą a lądem. W przeszłości istniało tutaj rodzaj przesmyku, który łączył Wyspę św. Tomasza (wtedy półwyspem) z lądem, aż do czasów średniowiecza.

Fot. Bułgarskie Narodowe Muzeum Historii w Sofii.

Poza fortecą znaleziono ślady trackiego osadnictwa z czasów wczesnej epoki żelaza, starożytne trackie rytualne doły, wczesnobizantyjskie osadnictwo z V – VI wieku n.e. oraz mały średniowieczny klasztor ze średniowiecza, datowany na XII-XIV wieku, czyli za czasów czasu Drugiego Imperium Bułgarskiego (1185 – 1396/1422). – „Około sto lat temu wyspa została sfotografowana z samolotu, a zdjęcia ukazały zarysy małego klasztoru” – mówi Tenczo Tenew Tenev archeolog odpowiedzialny za wyprawę nurkową.

Pozostałości średniowiecznego klasztoru. Fot. Bułgarskie Narodowe Muzeum Historii w Sofii.

Zdaniem badaczy z Bułgarskiego Narodowego Muzeum Historii w Sofii, na wyspie prawdopodobnie istnieje więcej starożytnych, trackich rytualnych dołów, poza dwoma wcześniej odkrytymi. Znaleziono fragmenty amfor, sugerują, że była wykorzystywane przez Traków podczas rytuałów ofiarnych od początku V w. p.n.e. – „Wyeksponowane znaleziska wskazują, że duża kapliczka szlaku morskiego znajdowała się na Wyspie Świętego Tomasza. Miejsce zostało wybrane nie bez powodu, ponieważ znajdowało się tuż przy starożytnej drodze z Sozopola (starożytna Apollonia Pontica, Sozopolis) do Konstantynopola (w czasach starożytnej greckiej kolonii Bizancjum lub Bizancjum)” – mówią pracownicy bułgarskiego muzeum.

Fot. Bułgarskie Narodowe Muzeum Historii w Sofii.

Na bułgarskiej Wyspie Św. Tomasza, odbyła wcześniej pierwsza i jedyna ekspedycja w 1955 roku. W tam tym czasie odsłonięto ruiny małego kościoła i kilka budynków pomocniczych. Przeprowadzono w tym roku ekspedycja na bazie poprzedniej, dzięki temu udało się zlokalizować mały średniowieczny klasztor. Tegoroczne badania archeologiczne przeprowadzono zgodnie z rygorystycznymi wymogami Bułgarskiego Ministerstwa Środowiska i Wód, gdyż wyspa stanowi cześć Rezerwatu Przyrody rzeki Ropotamo.

Fot. Sozopol Municipality

Wyspa św. Tomasza położona jest na północ od ujścia rzeki Ropotamo, u wybrzeży bułgarskiego kurortu Primorsko w regionie Morza, gdzie odkryto tracki złoty skarb z Primorska. Wyspa ma 0,012 kilometrów kwadratowych, leży około 370 metrów lądu. Nazywana jest również Wyspą Węży, z uwagi na dużą liczbę tych gadów, występujących na niej.

Bułgaria posiada tylko kilka niewielkich nie wielkich wysepek u wybrzeży Morza Czarnego. Wiele z nich było w przeszłości półwyspami. Na prawie całym bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego można znaleźć pod częściowo albo całkowicie zatopionych pod wodą pozostałości budowli i artefaktów z okresów starożytności i średniowiecza. Najbardziej spektakularnym odkrycie w 2010 roku we wczesnobizantyjskim klasztorze wyspa św. Iwana u wybrzeży Sozopola, było znalezienie relikwie św. Jana Chrzciciela oraz późnośredniowiecznego klasztoru na wyspie św. Anastazji w pobliżu Burgas.bNiedawno z kolei międzynarodowa ekspedycja morska Black Sea M.A.P, odkryła na dnia Morza Czarnego wrak rzymskiego statku sprzed 2000 lat.

Prof. Ivan Hristov z Bułgarskiego Narodowego Muzeum Historii w Sofii od wielu lat prowadzi badania na stanowiskach archeologicznych stanowisk archeologicznych wzdłuż wybrzeża Morza Czarnego w Bułgarii, w tym wiele całkowicie lub częściowo zatopionych osad i fortec. Niedawno została opublikowana jego książka, zawierając osiem lat badań twierdz i osada na osad na południowym wybrzeżu Morza Czarnego na terenie dzisiejsze Bułgarii oraz dawnej bizantyńskiej prowincji Haemimontus. Książka jest zatytułowana „”Mare Ponticum: przybrzeżne twierdze i strefy portowe w prowincji Haemimontus (V-VII wiek) ” („Mare Ponticum: Coastal Fortresses and Harbour Zones in the Province of Haemimontus (5th–7th c.)”. Dzięki niej można spojrzeć jak wyglądała prowincja Haemimontus we wczesnym okresie Cesarstwa Bizantyjskiego w późnej starożytności i wczesnym średniowieczu.

Nowe znaleziska na Wyspie Św. Tomasza są kolejnym ważny, wspaniałym odkryciem w archeologii podwodnej na bułgarskim wybrzeżu Morza Czarnego. Wykopaliska i podwodna eksploracja w Zatoce Arkutino została sfinansowana przez Ministerstwo Kultury Bułgarii.

Autor: Jacek Czubacki

Na podstawie: Archeology in Bulgaria

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: