Neolityczni kochankowie z Valdaro

neolityczni-kochankowie-z-valdaro

Fot. Pinterest

Na zdjęciu widoczna para ludzkich szkieletów sprzed ok. ok. 4000–6000 lat, znana jako „kochankowie z Valdaro”.

Została odkryta w 2007 roku przez archeolog Elenę Menotti w nekropolii w Valdaro na przedmieściach włoskiej Mantui. Szkielety kobiety i mężczyzny były obok siebie z twarzami skierowanymi ku sobie, ze splecionymi rękami i nogami, co jest bardzo nietypowe dla pochówków neolitycznych. W pobliżu archeolodzy znaleźli jeszcze 30 innych szkieletów, ale jednak te były ułożona osobno. Szczątki pary wraz z blokiem ziemi wykopano, a następnie przeniesiono do Musei Civici Como, gdzie zostały poddane badaniom DNA, RTG oraz skanowaniu 3D.

neolityczni-kochankowie-z-valdaro-2

Kochankowie z Valdaro. Fot. Dagmar Hollmann/Wikipedia Commons

Na podstawie badań antropologicznych ustalono, że szkielet po prawej stronie należał do kobiety w wieku ok. 16-20 lat, a po lewej do mężczyzny w wieku ok. 18-20 lat. Obydwoje mieli około 150 cm wzrostu. Kobieta miała przy sobie grot wykonany z krzemienia umiejscowiony w okolicy kręgów szyjnych, a mężczyzna długi nóż wykonany z krzemienia ułożony wzdłuż uda oraz dwa inne noże krzemienne w okolicach kości miednicznej. Prawdopodobnie kochankowie zmarli w wyniku śmierci naturalnej, ponieważ podczas badań nie znaleziono dowodów, na to by śmierć wynikała z jakiś nagłych dramatycznych zdarzeń. Obecnie parę szkieletów z Valdaro można zobaczyć na wystawie w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Mantui.

Autor: Jacek Czubacki

Źródła: Archeology News Network

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s