Dywan Pazyryk – najstarszy dywan na świecie

dywan-z-pazyryk

Dywan Pazyryk jest najstarszym zachowanym dywanem na świecie. Datowanie radiowęglowe wskazuje, że został utkany ok. 400 r. p.n.e. Został odkryty w 1949 roku w scytyjskim grobie na Syberii w dolinie Pazyryk w Ałtaju podczas prac archeologicznego pod kierunkiem archeologa Siergieja Rudenki. Wełniany dywan ma wymiary 183 × 200 cm, a jego gęstość tkania wynosi ok. 360 000 węzłów na metr kwadratowy.

Dywan jest wysokiej jakości, a także w przeciwieństwie do współczesnych został gęściej utkany. Dywan zachował się dzięki wiecznej zmarzlinie, która znajdowała się pod nasypami kurhanów. Analiza wzoru dywanu wskazuje, że został utkany w Armenii lub w Persji. W części środkowej znajduje się gwiaździsty motyw powtórzony w czterech kolumnach po sześć elementów. Gwiaździsty wzór tworzą dwa różnokolorowe krzyże, nałożone na siebie pod kątem 45 stopni. Prostokątną cześć środkową otacza pięć obramowań oddzielonych od siebie sześcioma węższymi obramowaniami z kolorowymi blokami w sekwencji czarny-biały-czerwony-biały.

Patrząc od środka, pierwsze obramowanie zawiera powtarzający się 42 razy motyw medalionu z przedstawieniem stworzenia przypominającego gryfa, ukazanego podobnie jak gryf asyryjski. Medalion otaczają serie białych i czarnych kropek – wzór ten, znany z okresu Achemenidów, był później charakterystyczny dla okresu Sasanidów (224–651). Drugie obramowanie przedstawia 24 zwierzęta przypominające jelenie – najprawdopodobniej łosie lub renifery. Niektórzy badacze wskazywali na podobieństwo tych przedstawień do obrazów z pałaców Achemenidów.

Trzecie obramowanie zawiera 69 gwiaździstych symboli, podobnych do tych w części środkowej, a czwarte – 28 przedstawień figur ludzkich na koniach lub idących obok koni. Wszystkie konie są podobnej budowy, przedstawione z zaplecionymi ogonami, w uzdach i z derkami o indywidualnych wzorach. Ostatnie, piąte obramowanie powtarza 94 razy motyw medalionu z przedstawieniem stworzenia przypominającego gryfa. Dywan można obecnie zobaczyć w Państwowym Muzeum Ermitażu w Sankt Petersburgu

Autor: Jacek Czubacki

źródło: Muzeum Ermitraż

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s