Yuki-onna – mściwa kobieta śniegu

yuki_onna_by_japanmeonly-d49wykx-1Yuki-onna to mściwy kobiecy demon w japońskiej mitologii. Była uosobieniem śmierci, która czyhała na ludzi zagubionych wśród zamieci śnieżnej. Skąd się wzięblła? Jak wyglądała? Zapraszam do lektury.

Yuki-onna, była nazywana też jako yuki jorō (śnieżna kobieta), yuki anesa (śnieżna siostra), yuki banba (śnieżna baba), yuki hime (śnieżna księżniczka), yuki nyōbō (śnieżna dama). Jak legenda głosi, za życia Yuki była brzemienną kobietą, której nie udzielono pomocy podczas śnieżycy. Nie mogąc znaleźć schronienia, wkrótce została zasypana śniegiem na górskiej przełęczy. Umierając powoli z wyziębienia, miała ogromnym żal do bezdusznych ludzi, którzy pozostawili ją na pewną śmierć. Niestety nie mogła w krainie ciemności Yomi przejść rytuału oczyszczenia. W wskutek złych emocji kobieta stała się złośliwym demonem tzw. Onryō. Jako demon postanowiła się zemścić na ludziach, którzy jej nie pomogli w potrzebie..

suuhi_yuki-onna

Obraz Yuki-onna z 1737 roku, autorstwa Sawaki Suushi. Źródło: Wikimedia Commons

Yuki-onna pojawiała się podczas zimowy nocy, najczęściej w śnieżne dni. Ukazywała się jako niezwykle piękna i wysoka kobieta z długimi czarnymi włosami oraz czerwonymi ustami. Miała nieludzko piękne ciało, a oczy wzbudzały strach. Była niezwykle blada, a niekiedy przeźroczysta, przez co trudno było ją dostrzec w śnieżnym krajobrazie, bo stawała się niewidoczna dla swoich ofiar. Jedni głoszą, że nosiła kimono, a drudzy, że była całkowicie naga. Nie pozostawiała śladów na śniegu unosząc się nad nim. Wedle niektórych opowieści była pozbawiona nóg. Jeśli czuła zagrożenie ze strony innych bytów nadprzyrodzonych zamieniał się w mgłę lub śnieg. Opowieści podają, jeśli ktoś się znalazł nad przepaścią i był odwrócony do niej plecam, natychmiast spychała go w otchłań. Czasem też używała podstępu dając do potrzymania nienarodzone dziecko, napotkanej osobie, stając się nieświadomie ofiarą. Niemowlę było na tyle ciężkie, że ofiara zapadała się głęboko pod śniegiem, nie mogąc się wydostać, a następnie umierając. Miało się to zdarzać, gdy rodzice poszukiwali dzieci, które zaginęły podczas zamieci. Legendy głoszą, że podczas śnieżycy, wiatr przenosi lamenty i bolesne wołania ofiar.

yuki_onna_by_japanmeonly-d49wykx

Yuki-onna autorstwa Japanmeonly/deviantart.com

Najpopularniejsza legenda o Yuki-onna jest opowieść o dwóch drwalach, jednym, starszym o imieniu Mosaku oraz młodszym Minokichim. Obydwaj mężczyźni wracali z gór zimowym wieczorem do domu. Zostali zaskoczeni przez gwałtowną burzę śnieżną. Udało się niedaleko znaleźć schronienie w małej opuszczonej chacie na rzeką. Mężczyźni zasnęli. W nocy drwali budzi Yuki-Onna, piękna kobiet o jasne cerze. Całuje w usta Mosaku, a ten natychmiast zamarza. Minokichi widząc to co chce uciec, ale jest zbyt przerażony. Kobieta śniegu lituje się i daruje mu życie, warunkiem jest zachowanie tajemnicy tego co widział.

yuki-onna-i-mlody-mezczyzna

Obraz Yuki-onna z młodym mężczyzną, nieznanego autorstwa. Pochodzi z książki Grace’a Jamesa pt. „Grenn willow and other Japanese fairy tale” (1910) źródło: flickr.com

Rok później Minokichi wybiera się do lasu, gdzie spotyka przypadkowo zagubioną dziewczyną o imieniu O-Yuki. Wyprowadza ją z lasu, zabierając ją ze sobą do domu. Dziewczyna jest na tyle piękna, że oboje zakochują się w sobie. Matka drwala, również obdarza dziewczynę sympatią. Wkrótce drwal ożenił się z nią, a ta urodziła mu dzieci. Lata beztrosko mijały, a jego żona wciąż zachowywała młody wygląd. Mężczyzna ulegając pokusie zaczął wspomniał dawną przygodę, która go spotkała w górach. Słysząc to kobieta uległa przemianie i stojąc przed nim ujawniła swoją prawdziwą postać i tożsamość. Jako ojcu ich dzieci, ponownie darowała mu życie, ale znów postawiła warunek, by dobrze się nimi opiekował. Kobieta zniknęła pozostawiając go zawsze.

Legendy i opowieści o niej pochodzą często z północnych prefektur Japonii. W prefekturze Gifu powiadano, że Yuki-onna podążała za ludzkimi śladami. Z kolei w wiosce Tōno wierzono iż piętnastego dnia zimowych miesięcy śnieżna kobieta przychodziła i porywała dzieci, które wieczorami bawiły się na zewnątrz. W prefekturze Yamagata w rejonie Oguni wierzono, że yuki-onna mimo iż ma dużo własnych dzieci, pragnie ich ciągle więcej. Gdy usłyszy płacz dziecka, od razu się do niego udaje. W Oguni na zamieć śnieżną uderzającą w drzwi mówiło się „gładzenie drzwi przez yuki jōro”. Rodzice straszyli dzieci, które nie chciały spać, tłumacząc im, że to Yuki-onna gładzi drzwi, szukając w nich dziury, aby móc wejść do środka i je uprowadzić. Moty Yuki-onna pojawia w japońskich literaturze, komiksach,  kinie, a nawet w grach komputerowych. W filmie „Sny” z 1990 roku w reżyserii Akiro Kurosawy, pojawia się biała postać kobiety śniegu.

Autor: Jacek Czubacki


Literatura:

Jolanta Tubielewicz, „Mitologia Japonii”, Wyd. Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1986,

A.B. Mitford, „Tales of Old Japan”, Tuttle Publishing, 2002

Marcin Tatarczuk, „Kaidan japońskie opowieści niesamowite epoki Edo”, Warszawa: Wydawnictwo TRIO, 2011, s. 132-136

Agnieszka Falejczyk, „Japońskie bajeczki dla (nie)grzecznych dzieci cz. 2”, 2007

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s