Złote serce bułgarskiej carycy

zlote-serce-bulgarskiej-carycy

Fot. Shum.bg

Niezwykłą złotą biżuterię odkryli archeolodzy w obwodzie Szumen w północno-wschodniej Bułgarii. Znalezisko w kształcie serca pochodzące z X wieku, prawdopodobnie należało do Marii Lekapen, bizantyjskiej żony cara Bułgarii Piotra I.

ruiny-palacu-weliki-preslaw

Ruiny pałącu w Weliki Presławiu, fot. Shum.bg

Odkrycia dokonał zespół archeologów pod kierunkiem prof. Stojczo Bonewa i dr Radostian Gieorgjewa w ruinach dawnego pałacu, w pobliżu miasta Weliki Presław. Było niegdyś w latach 632/680 – 1018 stolicą carstwa Bułgarii. Klejnot jest arcydziełem. Zostało wykonane w Konstantynopolu z 23-karatowego złota. Ma 4 cm szerokości i 3,5 cm wysokości. Jest ozdobione emalią w pięciu kolorach. Znalezisku jest datowane na pierwszą połowę X wieku, czyli na okresu rządów Piotra I ( 912-969). Zdaniem badaczy złote serce należało do kolekcji biżuterii żony Piotra I, Marii Lekapen – wnuczki bizantyjskiego cesarza Romana I Lekapena (919-944).

zlote-serce-bulgarskiej-carycy-2

Fot. Trud.bg

Ponadto odsłonięto wapienny fryzy i inne fragmenty architektocznine, które znajdowaly się w auli pałacu. Są bogate w dekoracyjne motywy takie jak palmeta, rozeta i krzyże. Według prof. Bonewa pałac był długi na 22 m i szeroki na 19 m. Składał się z kilku pomieszczeń: pokoju cara i jego rodziny, kaplicy, łaźni, toalety, a także z pokoi dla służby. Zachodnia fasada była umocniona 7 kolumnami o średnicy 70 cm.

fragmenty-palacu-weliki-preslaw

fot. Shum.bg

Piotr I był drugim z czterech synów i następcą tronu cara Symeona I Wielkiego (893-927).
W 927 roku Bułgarzy zawarli na 40 lat traktat pokojowy z Bizancjum. Bułgaria zatrzymała zdobycze Symeona, a sam władca zrezygnował z pretensji do panowania nad Konstantynopolem, zadowalając się tytułem basileusa Bułgarów i coroczną daniną. Bizancjum uznało istnienie patriarchatu bułgarskiego, który Symeon utworzył w ostatnich latach swego panowania. Piotr I poślubił Marię Lekapen, która przyjęła imię Irena, oznaczające „pokój”.

W początkowych latach panowania Piotr I bizantynizacja kultury bułgarskiej zapoczątkowana przez chrzest Bułgarii, osiągnęła swoje apogeum. Jednak za tytuł cesarski i wspaniałe podboje przyszło Bułgarii zapłacić bardzo wysoką cenę. Kraj był wyczerpany długotrwałym wysiłkiem wojennym, a struktury państwa zbyt młode by przetrzymać kryzys. Ujawniły się ukryte dotąd konflikty wewnętrzne. Piotr w przeciwieństwie do swojego ojca nie miał takiego autorytetu. W 928 roku Serbia uzyskała niezależność.

Hojne nadania ziemskie cara Piotra na rzecz klasztorów spowodowały pojawienie się w krótkim czasie również wielkiej własności kościelnej. Organizacja gospodarki w dobrach kościelnych na wzór grecki, oparta na pracy ludzi kościoła (klerików) i niewolnych chłopów (parików), choć niewątpliwie gospodarczo korzystna, wzmagała jeszcze proces rozwarstwienia i przekształceń społecznych. Niepokoje wewnętrzne, następujący proces przemian społecznych i rosnące ciężary finansowe na rzecz państwa, przyczyniły się do gwałtownego rozprzestrzenienia się na ziemiach bułgarskich herezji wyznawanej przez zamieszkujących Trację, a przesiedlonych w VIII i IX wieku z Azji paulicjan. Manichejską naukę paulicjan podjął w Bułgarii pop Bogomił, od jego imienia wyznawców nazwano bogomiłami. Car Piotr podjął szeroko zakrojoną akcję walki z bogomiłami. Prześladowania szybko objęły wyznawców sekty.

Po intronizacji nowego cesarza bizantyńskiego Nicefora Fokasa Piotr I odnowił w roku 963 pokój z cesarstwem. Po śmierci żony Piotra I stosunki z Bizancjum się pogorszyły. Nicefor odmówił płacenie rocznego trybutu. Nakłonił też ruskiego księcia Światosława I do najazdu na Bułgarię W 968 roku wojska ruskie pokonały Bułgarów w bitwie nad Silistrą. Rok później nastąpił kolejny najazd ruski. Car Piotr na wieść o kolejnej porażce doznał udaru, po czym abdykował i został mnichem. Zmarł 30 stycznia 970 roku. Ostatecznie Bułgaria został podbita przez Bizancjum w 1018 roku. Pozostawała pod ,jej prowincją, aż do 1185 roku mimo antybizantyjskich powstań ludowych.

Archeolodzy planują w przyszłości kontynuować wykopaliska. Znaleziska mają trafić do Muzeum Archeologicznego w Weliki Presławie.

Na podstawie: Archaelogy Bulgaria

Autor: Jacek Czubacki

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s