Archeolodzy zrekonstruowali rytuał pogrzebowy szamanki sprzed 12 tys. lat

grob szamanki Hilazon Tachtit 1

Wyobrażenie grobu szamanki e Hilazon Tachti, autor rysunku Greg Harlin

Izraelskim archeologom udało się na podstawie grobu kobiety z jaskini w Galilei udało się zrekonstruować rytuał pogrzebowy sprzed 12 tys.lat. Kości wokół zmarłej wskazują, że grób najprawdopodobniej należał do szamanki.

W 2005 roku w Galilei w północnym Izraelu w jaskini Hilazon Tachtit, znaleziono pochówek 28 osób należących do kultury natufijskiej (ok. 12 tys – 8 tys. lat temu p.n.e.). Jeden z grobów wzbudził szczególną uwagę. Grób był oddzielony od pozostałych. Znajdował się w nim szkielet kobiety ok. 150 cm wzrostu, w pozycji specyficznie skulonej.

wykopaliska jaskinia Hilazon Tachtit,

Wykopaliska w jaskini Hilazon Tachtit, fot. Hebrew University

Archeologom udało się ustalić, że kobieta zmarła w wieku 45 lat oraz za życia przeszła liczne choroby, które mogły zostawić trwały ślad na jej wyglądzie. Oprócz szkieletu kobiety w grobie znajdowały się kości różnych gatunków zwierząt: czaszki kun, ogon dzikiej krowy, przedramię dzika, miednica lamparta, skrzydło orła, muszle 86 żółwi oraz ludzką stopę. Zdaniem badaczy charakter grobu w otoczeniu kości zwierząt wskazuje, że kobieta była szamanką. Dawniej wierzono, że szamani mieli kontakt z duchami zwierząt.

grob szamanki Hilazon Tachtit

Grób szamanki w Hilazon Tachtit, fot. Naftali Hilger

W tym roku po latach analiz, dwoje archeologów prof. Leore Grosman z Hebrajskiego Uniwersytetu w Jerozolimie (Izrael) i prof. Natalie Munro z University of Connecticut (USA). udało się odtworzyć bardzo skomplikowany rytuał pogrzebowy odprawiony z wielką pompą. Pogrzeb szamanki składał się z sześciu etapów.

grob szamanki Hilazon Tachtit 3 szkic

Szkic grobu szamanki, autor Greg Harlin

Najpierw wykopano owalną jamę w podłożu jaskini, a następnie została wyłożona różnymi przedmiotami: muszlami pękniętym fragmentem wypolerowanego bazaltu, ochrą, kredą i żółwimi skorupami. Potem całość została przykryta warstwą popiołów, odpadkami po produkcji narzędzi krzemiennych oraz kośćmi zwierzęcymi. Następnie zmarłą ułożone w grobie w pozycji rodzącej, a wokół i na jej ciele rozłożono kolejne skorupy żółwi, które wcześniej spożyto podczas rytualnego posiłku. Na koniec nad zmarłą położono warstwę z wapieni oraz odpadkami po stypie, a na szczycie umieszczono jeden wielki kamień, aby uszczelnić pochówek.

Według badaczy przygotowanie takiego pochówku musiało być bardzo złożone i misternie zaplanowane oraz czasochłonne. Szczególnie zebranie 86 żółwi musiało zająć sporo czasu. Jest to jeden z najwcześniejszych przykładów tak skomplikowanego rytuału pogrzebowego w okresie wczesnego neolitu. Naukowcy swoje spostrzeżenia opublikowali w magazynie „Current Anthropology”.

Na podstawie: Ancient OriginsLive Science

Autor: Jacek Czubacki

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s