Nowe wyniki badań na temat pochodzenia Europejczyków

obraz Epoka Kamienia Wazniecow

Obraz „Epoka kamienia” (1882-1885), autorstwa Wiktor M. Wazniecowa

Około 14 500 lat temu, kiedy Europa wychodziła z ostatniej epoki lodowcowej, łowcy-zbieracze, którzy przetrwali chłodne warunki zostali w dużej mierze zastąpieni przez inną populację łowców-zbieraczy. Do takich wniosków doszli genetycy analizując mitochondrialne DNA. Wyniki badań sugerują, że dzieje ludzkości są jeszcze bardziej skomplikowane niż do tej pory sądziliśmy.

Badacze z międzynarodowego zespołu genetyków przeanalizował mitochondrialne DNA pobrane z 35 łowców-zbieraczy, z których najstarszy żył 35 tys lat temu w plejstocenie, a najmłodszy zaledwie 7000 lat temu w okresie holocenu.  – Nasze badania są pierwszym spojrzeniem na plejstoceńską dynamikę populacji w Europie. Przebadano niewiele próbek starszego materiału, głównie z powodu niższej obfitości materialnej i słabszego zachowania ze względu na wiek – opowiada Johannes Krause z Instytutu Maxa Plancka, który przeprowadził tą analizę.

Prace mogą rozwiązać wieloletnią zagadkę, dlaczego brakuje nam podpisu genetycznego u osób pochodzenia europejskiego. Wszyscy ludzie pochodzą ze stosunkowo niewielkiej liczby oddzielnych grup. Wiemy to po przebadaniu mitochondrialnego DNA, które przechodzi w dół linii po stronie matki. Dwie osoby z tej samej linii macierzystej będą miały niemal identyczne mitochondrialne DNA, nawet jeśli dzieliły je tysiące lat. Ten fragment DNA bardzo powoli ewoluuje.

Od dawna wiadomo, że mniej więcej 55 000 lat temu z Afryki wyszły dwie linie ludzi, nazwane kładem M i N. Ludzie ci przeszli przez Eurazję, niektórzy trafili do Australii. Na terenie Europy stało się jednak coś nieoczekiwanego. Obecni Europejczycy są potomkami kladu N. Na terenie Starego Kontynentu klad M wyginął. Tymczasem w Azji, Australii i obu Amerykach u rdzennych Amerykanów znajdziemy wielu potomków obu kladów.

Jeszcze do niedawna naukowcy sądzili, że Europę zasiedlili jedynie przedstawiciele kladu N. Jednak najnowsze badania wykazały, że jeszcze 25 000 lat temu w Europie mieszkali przedstawiciele obu kladów. Jednak pomiędzy 25 tys. a 14,5 tys. lat temu zniknęli oni z terenu Starego Kontynentu.

Obraz ziemi przedstawiający ziemia 25 tys. lat temu czyli w ostatnim okresie zlodowacenia. Wizualizacja autorstwa Thomas J. Crowley, źródło: Global Biogeochemical Cycles, Vol. 9, 1995

Wymieniony okres to czas maksimum ostatniej epoki lodowej. W Europie panowały wówczas bardzo trudne warunki. Było niewiele pożywienia, wcześniej dostępne siedliska stały się niezdatne do życia. Ludzie, którzy wcześniej wędrowali po otwartych przestrzeniach zostali zamknięci w niewielkich niezamarzniętych obszarach.

Mapa przedstawiającą migracje populacji ludzi, źródło: wikimedia commons

Badacze sądzą, że przedstawiciele kładu M, którzy mieszkali bardziej na północ, stopniowo wymierali, a gdy lodowiec się wycofał, ich niedobitki zostały całkowicie wyparte przez ludzi z kładu N. – Przemieszczanie się populacji sprzed 14 500 tys. lat temu było zupełnie nieoczekiwane. Wydaje się, że łowcy-zbieracze dzielnie przeżyli najgorszy okres epoki lodowcowej, niestety zostali zastąpieni przez inną populacje ludzi, kiedy epoka lodowcowa zaczęła się cofać – mówi Iosif Lazaridis z Harvard Medical School w Bostonie

Nadal pozostaje tajemnicą skąd ta inna populacja ludzi pochodziła, ale wydaje się, że to były cieplejsze obszary gdzieś z południa. – Główną hipotezą byłby powrót uciekinierów przed epoką lodowcową – przypuszcza pod koniec Krause

Na podstawie Ancient OriginsDaily MailPhys.org

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s