Zbadano DNA Brytyjczyków. 1/3 z nich ma korzenia Anglosaskie.

anglosaski hełm z Sutton Hoo

Zrekonstruowany anglosaski hełmu z Sutton Hoo, źródło: wikimedia commons

Międzynarodowy zespół genetyków postanowił zbadać jaki wpływ miała anglosaska migracja sprzed 1500 na DNA dawnych mieszkańców Wielkiej Brytanii. Wyniki badań wykazały, że 1/3 Brytyjczyków ma korzenie Anglosaskie.

Pod koniec IV i na początku V wieku Rzymianie przywieźli wojowników anglosaskich wraz z rodzinami do Brytanii. Mieli oni jako płatni żołnierze pomagać Rzymianom w obronie południowych i wschodnich wybrzeży przed innymi plemionami germańskimi.

Migracja Anglosasów w V wieku, źródło: wikimedia commons

Około 410 roku ostatnie oddziały rzymskie opuściły Brytanię. Mimo że niektórzy jej mieszkańcy nadal wiedli życie na sposób rzymski, w miarę napływu coraz to nowych osadników zza kanału La Manche i Morza Północnego wiele miejsc zaczęło się zmieniać i przybierać anglosaski charakter.

anglo_saxon_migration_by_arminius1871-d85tqiw

Migracja Anglosasów w ltach 550-700

Przybywający do Brytanii Anglowie, Sasi oraz Jutowie, stopniowo zajmowali coraz rozleglejsze tereny, zakładając zakładali farmy, wioski oraz miasta, jednocześnie wypierając rdzenną celtycką ludność. W ciągu 200 lat, od około 450 do 650 roku, przesunęły się dalej na zachód i utworzyły królestwa, zasiedlając większą część Wysp Brytyjskich.

Ubiór Anglosasów

Migracja Anglosasów wywarła ogromne wpływ, gdyż kultura i mowa przybyszów stworzyła fundamenty królestwa Anglii oraz dała początek współczesnemu językowi angielskiemu, który stał się jednym z najważniejszych języków współczesnego świata.

Wpływ anglosaskiej migracji oraz mieszanie się rodzimej ludności z przybyszami, które ukształtowało współczesne DNA Brytyjczyków, były tematem wielu ożywionych debat naukowych. Genetycy od ponad 10 lat, próbowali rozwikłać tą zagadkę badając DNA współczesnych mieszkańców Wielkiej Brytanii. Jednak wyniki były bardzo rozbieżne, gdyż od 10 do 95% z nich miało pochodzenie Anglosaskie.

Międzynarodowy zespół badaczy z Wielkiej Brytanii, Australii i Niemiec, postanowił zbadać DNA zmarłych osób przed wiekami. Naukowców udało się uzyskać genom 10 osób pochowanych w okolic Cambridge. Pięć próbek genomu pochodziło z Hinxton, cztery z Oakington, a jedna z Linton. Próbka z Linton oraz dwie z Hinxton pochodzą z później epoki żelaza, cztery próbki z Oakington z okresu wczesno anglosaskiego z V-VI wieku, a trzy próbki z Hinxton z środkowego okresy anglosaskiego VII-IX wieku. Dwie próbki genomu z Hinxton z epoki żelaza, należały do mężczyzn, pozostałe próbki do kobiet.

Szczątki anglosaskiej kobiety z Oakington z przełomu V i VI wieku, fot. Duncan Sayer

Dzięki temu uzyskano genom rdzennych mieszkańców wysp sprzed osadnictwa germańskiego oraz także genom Anglosasów, które poddano porównaniu. Wyniki wykazały, że w DNA mieszkańców wschodniej Anglii znajduję się 38% DNA Anglosasów. W przypadku współczesnych mieszkańców Walii i Szkocja ziem po zasięgiem osadnictwa anglosaskiego wyniosło około 30 %. Taka niewielka różnica może być spowodowała późniejszą ekspansja Anglików na te tereny.

Szczątki trzech osób z Oakington, gdzie jedna z osób była pochowana z bogatymi darami, fot. Ducan Sayer

Niezwykłym przypadkiem okazuję się kobiety pochowane Oakington z V wieku. Dwie były genetycznie Anglosaskami, jedna pochodziła z rodzimej ludności, a ostatnia czwarta posiadała geny obu populacji. Pochowano je w identyczny sposób, co oznacza zintegrowane ze anglosaską społecznością pomimo różnego pochodzenia biologicznego. Co ciekawe rdzenna mieszkanka była pochowana wraz z bogatymi darami, a pozbawione darów grób anglosaski. Ponadto analiza ujawniła, że Anglosasi byli bardzo do podobni współczesnych Duńczyków oraz Duńczyków, na co wskazują, że tak lokalizacja pierwszych osad Anglów i Sasów.

Dokładnie badanie różnic w genomie ludzi z północnej Europy jest niezwykle trudne i skomplikowane, gdyż większości z nich jest do siebie podoba. Z tego powodu zastosowano najnowocześniejszą metodą nazywaną „rarecoal”, która umożliwia wychwycić dobre różnice rzadkich.

Badacze mają nadzieje, że niebawem będę mogli uzyskać jeszcze więcej informacji, na temat dawnych migracji.

Na podstawie University of Central Lancashire , Sanger InstituteBBCUniversity of York

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s