Historia akcesoriów erotycznych

Dildo-XVIII-wiek

Dilda w XVIII wieku, źródło: pinterest

Seks jest jedną z czynności w naszym życiu, który był do niedawno jednym z tematem tabu. Zanim nastała rewolucja seksualna w drugiej połowie ubiegłego wieku, uważano wcześniej, że do zbliżeń dochodziło tylko w celach prokreacji. Jednak były to pozory, gdyż od dawien dawna ludzie spostrzegali seks jak źródło przyjemności. Świadczy o tym bogata historia akcesoriów erotycznych, która sięga już czasów prehistorycznych.

Pierwsze ślady świadczące o używaniu zabawek erotycznych znajdziemy na rysunkach w skałach jaskiń. Z kolei pierwsze dildo znaleziono w 2005 roku w jaskini Fels Höhle w pobliżu niemieckiego Ulm w Jurze Szwabskiej [1]. Badacze złożyli je z 12 kawałeczków. Przedmiot ma 20 cm długości i 3 cm szerokości. Pochodzi sprzed 28 tys. lat [2].

65a6df5c8b27f6c0d38d3d98338b25bc

Kamienny członek sprzed 28 tys. lat.

Archeolodzy odkryli także kamiennego penisa w sprzed 6 tys. lat w okolicach Izraela. Jednak i w tym przypadku – jego zastosowanie budzi wątpliwości. Prawdopodobnie związany był z kultem płodności i był symbolem urodzaju.

Kamienny fallus znaleziono w Izraelu, źródlo: discoverynews.com

Podobny kamienny przedmiot odkryto w Szwecji, gdzie wyrzeźbiony z rogu jelenia, Szwecja. Ma 10,5 cm długości, 2 cm średnicy.

Kamienny członek znaleziony we Szwecji. Darowany na ok. 6,000 – 4,000 p.n.e.

Podobne przedmioty też znajdywano w innych krajach, innym przykładem jest fallus z kości słoniowej pochodzący z neolitu, znaleziony we Francji.

FOT. MUSÉE DES ANTIQUITÉS NATIONALES, SAINT-GERMAIN-EN-LAYE

Wiadomo natomiast z czego produkowano takie gadżety w starożytnym Egipcie. Worki z papirusu wypełniano mrówkami lub pszczołami. Brzmi dość brutalnie, jednak owady służyły w tym przypadku do wytwarzania wibracji. Wystarczyło tylko potrząsnąć porządnie woreczkiem, aby rozwścieczyć owady. Kleopatra mogła sobie oprócz tego pozwolić na odrobinę luksusu. Wśród swoim zabawek posiadała także marmurowe dildo i woreczek skórzany wypełniony oślim mlekiem o wiadomym kształcie [4].

Obraz „De Figuris Veneris”, autor Édouard-Henri Avril, 1906 r.

W starożytnej Grecji najwięcej sztucznych penisów pochodziło z Miletu. Nazywano je „olisbos” i wykonywano z kamienia, drewna i wygarbowanej skóry. Wspomniane już dilda zobaczymy też na rysunkach zdobiących starogreckie wazy – używane zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn, pojedynczo lub grupowo. Pierwszym lubrykantem w historii była w starożytnej Grecji oliwa z oliwek.

W dalekiej Azji również można natrafić na antyczne akcesoria erotyczne. W Chinach były dilda wykonane z brązu, drewna, kości słoniowej lub jadeitu.

Podwójne chińskie dildo

Najstarsze pochodzą z czasów chińskiej dynastii Han. Prawdopodobnie służyły do zaspokajania potrzeb seksualnych licznych konkubin cesarza.

Złote kulki „Ben wan”, fot. wikimedia commons

W Japonii już około 500 roku stosowano kulki waginalne zwane jako kulki gejszy albo kulki Ben-Wan. Używano je we większości azjatyckich krajach w celu dodatkowych wrażeń podczas seksu i dla zwykłej masturbacji.

W średniowieczu chrześcijaństwo przyniosło ze sobą – przynajmniej w teorii – rygory cielesne, a masturbacja uznana została za grzech, seks miał służyć płodzeniu potomstwa. Jednak po kryjomu w praktyce stosowano różne zabawki.

Epoki renesansu nie była znana tylko ze sztuki i obrazów swoich. We Włoszech sztuczny członek zwanym dildem był wykonywany z drewna. Jako lubrykant używano oliwy.

Współczesne pochodzenie słowa ‚dildo’ nie jest znane, ale wiadomo, że powstało jeszcze w XVII wieku. Niektórzy uważają, że pochodzi od włoskiego słowa ‘’diletto’, które oznacza sprawiać przyjemność, zadowalać. Dilda w XVIII wieku ozdabiano srebrem i kością słoniową.

Dame de Voyage i „Helfa” pierwsze lale

Długie rejsy morskie były dla wielu marynarzy męczące. Przez wiele tygodni na statku w otoczeniu mężczyzn nie daje zbytniej okazji na zaspokojenie seksualne. W zastępstwie kobiety skonstruowano w XVII wieku tzw. „Dame de Voyage”czyli kilka poskręcanych ze sobą szmat, które miały przypominać damę.

Bardziej naturalnie wyglądające lalki pojawiły się dopiero po opatentowaniu gumy. W 1904 roku, alchemik Rene Schwaeble napisał o spotkaniu w Paryżu pewnego „Doktora P.”, który zajmował się produkcją dmuchanych lalek dla panów.

Dmuchane lale pojawiły się w III Rzeszy dla żołnierzy Wehrmachtu podczas II wojny światowej. Nie chodziło tu o zaspokojenie satysfakcji seksualnej wśród niemieckich żołnierzy, a co za tym idzie, aby ich morale wzrosły. Powodem była epidemia chorób wenerycznych wśród żołnierzy Wehrmachtu stacjonujących we Francji, którzy korzystali z domów publicznych.

W celu poprawy zdrowia żołnierzy postanowiono stworzyć dla dmuchane lale. Powstał tzw. „Projekt Borghild”. Pierwszą produkcje syntetycznych lal rozpoczęto w Dreźnie. Prototyp dmuchanej „Helgi” został osobiście zatwierdzony przez Hitlera [6] i już wkrótce niemieccy żołnierze okupujący wyspę Jersey mogli wypróbować nowego gadżetu Lala była, rzecz jasna, w typie nordyckim, a zatem posiadała blond włosy i niebieskie oczy. I co najważniejsze – złożona, mieściła się w żołnierskim plecaku [7].

Rezultaty eksperymentu musiały być naprawdę zadowalające, ponieważ Himmler złożył osobne zamówienie na 50 sztuk specjalnie dla swoich oddziałów. Projekt nie wykroczył jednak poza fazę „beta” z innych przyczyn: zastrzeżenia złożyli sami żołnierze. Widocznie byli bardziej dalekowzroczni i przewidujący od swoich wodzów i wiedzieli, że wiecznie wygrywać nie będą. A dostanie się do niewoli z takim ekwipunkiem mogło stać się dla nich powodem hańby dużo większej niż rozkosze, jakie oferowały pierwsze dmuchane lale na wojennych frontach.

Historia współczesnych wibratorów

Jednak historia współczesnych dildów i wibratorów rozpoczyna pod koniec XIX wieku. Co ciekawe pierwotnie wynalezione zostały przez lekarzy dla leczenia „kobiecej histerii”. Była to dość popularna choroba. Objawiała się ona bólami brzucha, dusznościami, niepokojem i bezsennością. Uważano, że jej w leczeniu najlepszym sposobem jest terapeutyczny masaż miednicowy.  Pacjentkami były głównie panie zamożne, mogące sobie pozwolić na regularne wizyty, dzięki którym poprawiał się im humor i swoimi problemami nie zawracały głów mężom. Szybko jednak lekarze zaczęli narzekać na nudę i ból nadgarstków.

Niebawem w 1862 roku amerykański lekarz George Taylor, który stworzył pierwszy wibrator parowy. Jak wiadomo później nadszedł czas na elektryczność, toteż zasilanie tego przedmiotu uległo zmianie.

W 1883 roku brytyjski lekarz Joseph Mortimer Granville wynalazł pierwszy wibrator [8], który miał być remedium na urazy nadgarstków i usprawniać leczenie. Elektryczny masażer bardziej przypominający suszarkę niż dildo. Grunt, że się sprawdzał. Poza tym mógł służyć do masażu innych części ciała, nie tylko tych intymnych.

Dzisiaj wiemy, że pocieranie łechtaczki nie leczyło histerii, a pacjentki w epoce wiktoriańskiej szły do lekarza, aby otrzymać przyjemność, której nie doświadczały w domu, jako że praktyka ta była społecznie akceptowana. Wszystko to tłumaczy androcentryczny model seksualności, w którym seks polegał wyłącznie na penetracji i męskiej ejakulacji, a podniecenie i frustracja seksualna u kobiet były ignorowane.

Kadry z filmu „Histeria. Romantyczna historia wibratora” (ang. Hysteria) , źródło: blogs.tandf.co.uk

Warto wspomnieć, że historia wibratora została ciekawie przedstawiona w filmie komedii „Histeria. Romantyczna historia wibratora” (ang. Hysteria) w reżyserii Tanyi Wrexler, który miał premierę w marcu 2012 roku. Film był zainspirowany historią dr Josepha Mortimera Granville’a, twórcy pierwszego elektrycznego wibratora.

Sukces urządzenia był niebywały, szybko opuściło ono lekarskie gabinety i można je było kupić do użytku domowego. Przyjemność znalazła się w rękach samych kobiet. Początkowo były to duże, dosyć skomplikowane maszyny na prąd elektryczny i baterie, składające się z pedałów, turbiny wodnej i silnika. Zakres prędkości wynosił od 1000 do 7000 pulsowań na minutę i dlatego ich cena w 1904 roku wahała się między 15 a 200 dolarów, w zależności od modelu. Niektóre z pierwszych modeli były bardzo drogie, jak na przykład „Chattanooga”, który sprzedawano za dwieście dolarów pod koniec XIX wieku.

W 1905 wibratory były już mniejsze i bardziej ekonomiczne, a także zawierały różne dodatki przydatne w domu, jak na przykład mieszadło. Był on piątym urządzeniem elektrycznym wykorzystywanym w gospodarstwach domowych, zaraz po maszynie do szycia, wentylatorze, ekspresie do kawy i tosterze. Wyprzedził także o kilka lat odkurzacz i żelazko.

W roku 1917 był już one powszechnie dostępne w USA, także w sprzedaży wysyłkowej. Stały się one tak popularne, że były dołączane w zestawie do sprzętu domowego tj. odkurzacz, czy mikser. Nie bez powodu – w końcu nie jeszcze nie tak dawno to przede wszystkim kobiety z nich korzystały. Panowie przez wiele lat byli nieświadomi, czym te urządzenia są naprawdę.

W kolejnych latach wiele katalogów wysyłkowych zapełniło się reklamami różnych modeli wibratorów, polecanych jako ‘aparat likwidujący napięcie u kobiet’ czy ‘pomoc, którą doceni każda kobieta’. Jednakże wraz z pojawieniem się filmów pornograficznych, około 1920 roku, wibratory przestały być sprzętem gospodarstwa domowego , a w związku z lepszym rozumieniem kobiecej seksualności przestały być narzędziem leczniczym.

Inny prekursorem dilda była fizyk Frank E. Young. Opracował w 1892 roku „rektalny poszerzacz”, ale szeroko reklamować go zaczęto dopiero na początku XX wieku – jako metodę leczenia hemoroidów.

Może by i uwierzono, że analne dildo pana Younga jest sprzętem medycznym, gdyby nie instrukcja, którą dołączano do każdego egzemplarza. W 1938 roku w USA przyjęto szereg ustaw „O żywności, lekach i kosmetykach. Na ich mocy sprzedaż zatyczki została zakazana z powodu „nierzetelnej reklamy”.

W latach 1920-1960 pojawiło się bardzo mało informacji na temat wibratorów. Pionierzy w badaniach nad seksualnością Masters i Johnson używali wibratorów do swoich badań w latach sześćdziesiątych.

W 1954 roku opracowano aparat Niagara N1. Tym, co wyróżniało go na tle konkurencji, był obrotowy potencjometr, pozwalający na regulowanie intensywności wibracji.

Masażer „skroni” – Niagara N1

Przełom nastąpił wraz z rewolucją seksualną na przełomie lat 60. i 70 .XX wieku, która przyniosła kolejne rozluźnienie norm obyczajowych, i wraz ze stworzeniem pierwszego bezprzewodowego wibratora, czego dokonał w 1966 roku John H. Tavel. Anatomiczny kształt, zasilanie na baterie R6.

Upowszechnił się też silikon i obok coraz lepszych masażerów zaczęły się pojawiać inne gadżety wykorzystywane na początku zwłaszcza w pornoprzemyśl. Pierwszy sklep erotyczny otwarto w niemieckim mieście Flensburg w 1962, wkrótce powstały kolejne na całym świecie.

Od 1973 przez ponad dwadzieścia pięć Betty Dodson, feministka i terapeutka seksualna prowadziła warsztaty masturbacyjne dla kobiet, aby podnieść ich seksualną samoświadomość. Otwarto pierwszy sex shop specjalnie dla kobiet w Nowym Jorku.

Historia gadżetów historycznych w Polsce

Na temat historii zastosowanie akcesoriów erotycznych na ziemiach polskich nie ma zbyt wiele informacji, ale zapewne tak jak w innych krajach, też były stosowane. Mogą świadczyć między innymi znaleziska archeologiczne.

W zeszłym roku w kwietniu archeolodzy w jednej z latryn w Gdańsku znaleźli sztuczny członek z XVIII wieku.

Wibratorem w PRLu był „Turystyczny aparat do masażu” wyprodukowany w 1977 roku przez Spółdzielnię Inwalidów „TELSIN” Zakład Podzespołów Teletechnicznych.

Obecnie w sprzedaży są najróżniejsze modele i kształty gadżetów erotycznych. Dostępne są do kupienia zarówno w sex-shopach jak i internetowych sklepach wysyłkowych.


Literatura:

 

June Rose, „Marie Stopes and the Sexual Revolution.”, Faber and Faber, 1992

T. Taylor ,The Prehistory of Sex: Four Million Years of Human Sexual Culture, New York: Bantam, 1996

Peter Wagner,  „Chapter 2: The discourse on sex – or sex as discourse: eighteenth-century medical and paramedical erotica”. In Porter, Roy; Sebastian Rousseau, George. Sexual Underworlds of the Enlightenment. Manchester University Press, 1987

P. Vasey, „Intimate Sexual Relations in Prehistory: Lessons from Japanese Macaques”, World Archaeology 29(03):407–425, 1998

Anthony Ferguson,  „The Sex Doll: A History”, McFarland, 2010

Zygmunt Zdrojewicz: Leksykon seksuologiczny od A do Z. Wrocław: Continuo, 2012

Reay Tannahill, „Sex in History”m Stein & Day, 1980.

Przypisy:

[1] BBC – Ancient phallus date above 28 000 years ago

[2] Dailymotion – A siltstone phallus found in Germany is said to date back 28,000 years. It is quoted as being the oldest known ‚sex toy’ ever discovered.

[3] Mashable.com – Prehistoric sex toys

[4] TheBlot.com – 10 moments history sex toys

[5] An Illustrated History of Sex Toys

[6] Dailymail – Hitler ordered Nazis to make sex dolls so soldiers wouldn’t catch syphilis from prostitutes

[7] Remarkable-travels.blogspot.com – The Borghild Project

[8] antiquevibratormuseum.com – Vibrator history

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s