Draugr – nieumarły wiking

Draugr wiking

Draugr zwany też jako Draug to jedna z najbardziej mrocznych stworzeń wywodzącą się z pierwotnych skandynawskich legend. Ta istota to nieboszczyk pochodzący z Islandii, który wydostaje się z grobu lub hałdy ziemi, gdzie spoczywa za dnia. Czym charakteryzował Draugr i jak wyglądał? Zapraszam do lektury.

Draugr

Draugr, źródło: pinterest

Draugr, Draugar, Dreygury Draugen jest też nazywane także Aptrgange co dosłownie oznacza “ponownie chodzący”. Wedle wierzeń pradawnych mieszkańców Islandii, Draugrem mógł stać się człowiek, który jawnie okazywał zniecierpliwienie na pogrzebie. Mogli się nim stać także ludzie, którzy za życia byli źli, ale także osoby, które mają niedokończone sprawy w świecie śmiertelników.

Draugry żyją niedaleko od miejsc swojego pochówku i pilnują by nikt nie zagrabił skarbów, które zostały włożone do grobu wraz ze zmarłym. Draugr ma czarną jak śmierć skórę, potrafi zmieniać swoje rozmiary, do wyjątkowo olbrzymich, co bynajmniej nie jest skutkiem działalności gazów gnilnych. Dysponuje podobno nadludzką siłą, zna przyszłość, potrafi kontrolować pogodę i zmieniać swój kształt, a jego ciało jest w stanie nienaruszonym przetrwać przez bardzo długi okres.

Draugr, autor vikingmyke, źródło: vikingmyke.deviantart.com

Demon ten, z pewnością uosabiał lęk Skandynawów przed zmarłymi. Wierzyli, że śmierć próbuje nam ukazać zło. Zło wyrażało się w postaci Draugra przez jego nienawiść do wszystkiego co żywe. Ponieważ tęsknił za rzeczami otaczającymi go w poprzednim życiu, zazdrościł tym, którzy nadal się nim cieszyli. Czuł zimno, głód, tęsknotę za ukochaną osobą i wszelkie ziemskie uczucia, a jednak przynależał do świata zmarłych. By dać upust swoim frustracjom zabijał każdą żywą istotę, która stanęła mu na drodze.  Zdarza się także, że nękają żywych, którzy krzywdzili ich za życia oraz osoby, które mają niedokończone sprawy w świecie śmiertelników.

Draugr był śmiertelnie niebezpieczną istota, dlatego istniał cały szereg sposobów zapobiegających zmarłemu w przeistoczeniu się w tego groźnego demona. Na przykład kładziono na jego piersi otwartą parę nożyczek, krzyż ze słomy pod całunem położny w poprzek, związywano duże palce u nóg, tak by nie nieboszczyk mógł rozdzielić stóp a igłą zaś przebijano spodnią ich część. Skutecznym środkiem ostrożności było także zabranie wszystkich rzeczy leżących dookoła zmarłego – tym sposobem uniemożliwiało się umarłemu przemianę

Draugr 2

Walka z Draugrem, źródło: pinterest

Inny zwyczaj mający chronić przez odrodzeniem się w Draugra wymagał, aby karawana niosąca trumnę zatrzymała się w przedsionku domu, a następnie winna być podniesiona i opuszczona trzy razy w różnych położeniach tworząc w ten sposób znak krzyża. Podczas pogrzebu na cmentarzu kapłan powinien się pomodlić za pozostałych zmarłych i związać grób zaklęciem, by dzięki temu nieboszczyk nie mógł uciec.

Draugra można była zabić, gdy przybrał już swoja demoniczną postać. Można było tego dokonać tylko w walce jeden na jednego. Pokonanej bestii należało ściąć głowę mieczem. Niektóre tradycje przekazują, że poza dekapitacją stwora dobrze jest, aby jego pogromca przeskoczył Draugra lub obszedł trzy razy a w bezgłowe ciało wbił drewniany kołek. Dla dopełnienia czynności należy spopielić ciało. Następnie trzeba je pogrzebać w znacznie oddalonym miejscu bądź wrzucić do morza.

Najskuteczniejszą metodą, wywodzącą się z Danii, było tworzenie dodatkowego wejścia do grobowca, przez które wprowadzano zmarłego. Następnie zamurowywano je wierząc, że Draugr może wyjść jedynie tym samym wejściem, którym wszedł.

Draugr miał tez inne odniesienie w  wojskowości, literaturze oraz w popkulturze. Jednym ze znanych Draugów jest Glamr, który zostaje pokonany przez bohatera Sagi o Grettirze. Na początku XX wieku powstała seria norweskich Niszczycieli typu Draug pozostających w służbie do II wojny światowej. Były to pierwsze niszczyciele norweskiej konstrukcji. Draugry pojawiają się w serii The Elder Scrolls, zarówno w Morrowind jak i w Skyrim. Są to ożywione zwłoki Nordów. „Inni” to nieumarli występujący w świecie Gry o Tron. Prawdopodobnie byli wzorowani właśnie na Draugrach.


Literatura:

Leszek Paweł Słupeki, „Mitologia skandynawska w epoce Wikingów”, wyd. Nomos, 2009

Roger Lancelyn Green, „Mity skandynawskie”, wyd. Nasza Księgarnia

Andrzej M. Kempiński – Ilustrowany leksykon mitologii wikingów, wyd. Kurpisz, 2007

Rafał Maciszewski – Mity Skandynawskie, wyd. DiG, Warszawa 2004

Loren Auerbach – Wikingowie i Germanie. Sagi ludów północy, wyd. Amber, Warszawa 1998

N. K. Chadwick, „Norse ghosts: A study in the Draugr and the Haugbúi”. Folklore, 1946

Ármann Jakobsson, „Vampires and watchmen: Categorizing the mediaeval Icelandic undead”. JEGP, Journal of English and Germanic Philology, 2011

Ármann Jakobsson,  „The fearless vampire killers: A note about the Icelandic draugr and demonic contamination in Grettis Saga”. Folklore, 2009

Advertisements

One thought on “Draugr – nieumarły wiking

  1. Pingback: Islandia- dzień pierwszy: lekcja geologii. | Never Ending Travel

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s