Niedźwiedzica Winnipeg – pierwowzór Kubusia Puchatka

Niedźwiedzica Winnipeg

Wszyscy doskonale znają Kubusia Puchatka (ang. Winnie the Pooh) – tytułową postać powieści dla dzieci autorstwa brytyjskiego pisarza Alana Alexandra Milne’a. Powieść doczekała się licznych adaptacji filmowych. Jednak mało kto wie, że dla autora inspiracją dla napisania Kubusia Puchatka była niedźwiedzica Winnipeg.

White River to mała mieścina pośrodku lasów w stanie Ontario w Kanadzie. Historia słynnego misia zrodziła się w tym miejscu dzięki kolei transkanadyjskiej (Canadian Pacific Railway), która miała w mieście stację.

Harry Colebourn z Winnie

W 1914 roku lokalny traper przyprowadził na stację osieroconego przez matkę niedźwiadka, aby go sprzedać. 24 października porucznik Harry Colebourn z Korpusu Weterynaryjnego Armii Kanadyjskiej podczas postoju pociągu w White River odkupił za 27 dolarów maleńką czarną niedźwiedzicę (baribala), której matkę zabił myśliwy. Nazwał ją Winnipeg od nazwy miasta, z którego pochodził.

W okolicy White River wychowywanie osieroconych niedźwiedzi przez ludzi było powszechne. Po kilkugodzinnym postoju pociąg z niedźwiedzicą ruszył dalej wioząc żołnierzy do Quebecu skąd popłynęli do Anglii. Kiedy kapitan Harry Colebourn dowiedział się, że ma jechać do Francji na front, zostawił niedźwiedzicę w londyńskim ZOO. Miał ją po powrocie odebrać.

Niedźwiedzica stała się największą atrakcją ogrodu zoologicznego. Ludzie pukali do jej drzwi, a ona otwierała je i wychodziła do nich. Woziła dzieci na swoim grzbiecie i jadła im z ręki. Kapitan podczas każdej przepustki do Londynu odwiedzał swoją niedźwiedzicę. Kiedy zobaczył, jaką popularnością cieszy się Winnie wśród odwiedzających postanowił nie zabierać jej do Kanady i oficjalnie podarował ją ogrodowi 1 grudnia 1918 roku.

1924 r., Chris Milne z niedźwiedzicą Winnie

W 1924 roku Chris Milne  po raz pierwszy odwiedził z ojcem Alexandrem londyński ogród zoologiczny, gdy miał cztery lata. Jak łatwo odgadnąć, szczególnie spodobał mu się właśnie niedźwiadek Winnipeg, którego często odwiedzał. Jednak innego misia już wcześniej pokochał bez pamięci.

1926 rok, Alan Milne wraz z synem Chrisem i pluszowym misiem Winnie

Milne kupił pluszowego misia swojemu synkowi na jego pierwsze urodziny w 1921 roku. Z kolei według innej wersji miś miał być kupiony przez jego mamę. Maskotka firmy Alfa Farnell została kupiona w sklepie Harrodsa w Londynie. Ulubionym pluszowemu misiowi dał na imię Edward, a później zmienił imię na Winnie. Krzyś miał również inne pluszowe zabawki, które wszyscy doskonale znamy dzięki książkom jego taty – małą pluszową świnkę książkowego  Prosiaczka i osiołka Kłapouchego, jak również Tygrysa i Królika.

Zabawki Chrisa Milne’a stanowiące pierwowzór Kubusia Puchatka i jego przyjaciół (można je oglądać do dziś w bibliotece publicznej w Nowym Jorku)

Chris polubił niedźwiedzicę tak mocno, że jego ojciec, zainspirowany historią Winnie i ulubioną maskotką synka stworzył postać zwaną Winnie The Pooh. Inne postaci tej wspaniałej opowieści napisanej przez Milne’a również wzorowane były na maskotkach Christophera. Powieść została wydana 14 października 1926 roku. Niedźwiedzica Winnie dożyła do 12 maja 1934 roku.

W latach 60-tych koncern Walt Disney wykupił prawa autorskie do Kubusia i rozpowszechnił na cały świat w formie książek i bajek.

W tłumaczeniach na różne języki imię głównego bohatera nie jest zmieniane, to znaczy pozostaje albo oryginalne „Winnie”, albo chociaż „Pooh”(z różnicami fonetycznymi) – albo obydwa. Irena Tuwim stworzyła „Kubusia Puchatka” i tą też wersję utrwalił Disney, pozbawiając oryginalny klimat.  „Puchatek” pochodzi oczywiście od „Pooh”, a Kubuś jest jej autorskim pomysłem na imię „Winnie” – dziś trudno już wyobrażać sobie tego uroczego łakomczucha inaczej.

Taką próbę jednak podjęła w 1986 roku Monika Adamczyk, profesor Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, nadając tytułowemu „Winnie” imię Fredzia Phi-Phi. „Fredzia Phi-Phi” ukazała się w 100 000 egzemplarzy i szokowała fanów „Kubusia” wprowadzonymi zmianami, ze względu na zmianę płci misia. Zdaniem prof. Adamczyk jej przekład jest lepszy, bo dokładniejszy, czyli bliższy oryginałowi, w którym Kubuś Puchatek był płci żeńskiej.

Historia dopisała jeszcze jeden wspólny epizod Krzysia i Winnie, gdy w 1981 roku 61-letni już Christopher Robin Milne uczestniczył w odsłonięciu pomnika niedźwiedzicy w londyńskim ZOO. Powstała też kopia posągu w kanadyjskim Winnipeg.

Pomnik niedźwiedzicy Winnie oraz kapitana Harry’ego Colebourna

W 2004 roku w Kanadzie powstał film „Historia pewnego misia” (A Bear named Winnie) w reżyserii Johna Kenta Harrisona.

Kadr z filmu „Historia pewnego misia”

Obecnie Puchatek jest kultową postacią dla przedstawicieli kilku pokoleń, i to zarówno tych najmłodszych, jak i starszych. Przygody Kubusia Puchatka doczekały się wielu ekranizacji i adaptacji teatralnych na całym świecie.

Kubuś Puchatek, prosiaczek oraz Krzyś, obrazek autorstwa Ernesta Sheparda

Postać bohatera o niezbyt smukłym brzuszku, który z ciekawością patrzy na świat, nie zapominając o „małym co nieco”, narysowana przez angielskiego malarza Ernesta Sheparda, jest rozpoznawana na wszystkich kontynentach.


Literatura:

Brian Sibley, „Hejże ha!, Niech żyje Miś!” (tytuł oryg. Three Cheers for Pooh), Warszawa 2002

Na postawie The Origins of the Name „Winnie”

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s