Bitwa pod Pokrytkami 20 sierpnia 1944 r.

Pomnik upamiętniający bitwę pod Pokrytkami.

20 sierpnia 1944 roku – w Pokrytkach koło Mławy oddziały Armii Ludowej stoczyły całodzienną walkę z dwoma batalionami SS wspieranymi przez żandarmerię i własowców, artylerię lekką, broń pancerną i lotnictwo, zabijając 15 hitlerowców, a 20 raniąc; AL-owcy stracili 7 zabitych (w tym trzech oficerów – kpt. Czesława Wiśniewskiego, por. Józefa Gumińskiego i ppor. Eugeniusza Kopkę) i 5 rannych. Partyzantom udało się wyjść z okrążenia. Była to największa bitwa partyzancka na wcielonych do Rzeszy ziemiach polskich.

W dniu 18 sierpnia pododdziały 1. i 2. batalion Brygady AL „Synowie Ziemi Mazowieckiej” , działały aktywnie w północnej części Mazowsza w Powiecie Mławiskim, prowadząc zbrojne działania przeciwko niemieckiemu okupantowi. Podczas tych działań zniszczono niemiecki posterunek żandarmerii oraz skonfiskowano broń palną od miejscowych osadników niemieckich.

W dniu 20 sierpnia, 1 i 2 batalion stoczył zaangażowanie całodniową walkę we wsi Pokrytki, w ówczesnym Powiecie Ciechanowski, która miała następujący przebieg. W pobliżu lasów niedaleko wsi Jednorożec i Parciaki, partyzancki mieli otrzymać zrzut broni gdzie partyzanci mieli otrzymać powietrze Krople z broni, dwie jednostki AL powstanowiły zatrzymał się na odpoczynek w wsi Pokrytki. Zgrupowania  AL liczące około 100 partyzantów było dowodzone przez majora Władysława Marchoł „Mazur”.

W tym dniu dwa bataliony Waffen SS wraz z jednostkami niemieckiej żandarmerii i pola Własowcami, otoczyły partyzantów. Niemcy zaatakowali wspierani przez samochody pancerne  oraz artylerię i lotnictwo. W celu wydostawania się z okrążenia, partyzanci podzielili się na trzy odrębne grupy, które miały przebijać się przez pierścień w kierunku Budy Sułkowskie. Pierwsza grupa zdołała wywalczyć sobie drogę wyjścia z kotła, o godzinie 14:30, natomiast drugiej i trzeciej grupa dopiero jej wyjść o 20:00. Niemiecka antypartyzancka operacja zakończyła się niepowodzeniem. Partyzanci polscy odnieśli sukces wychodząc z okrążenia

Niemieckie straty wyniosły 15 zabitych i 20 rannych. Straty AL wyniosły 7 zabitych (w tym trzech oficerów – Szef wydziału operacyjnego: kpt. Czesława Wiśniewskiego „Wicher”,  dowódca 2 Batalionu im. Ziemi Rypińskiej por. Józefa Gumińskiego „Dąb” oraz dowódca plutonu ppor. Eugeniusza Kopkę), a  pięciu było rannych


Literatura:

Mieczyslaw Wieczorek, Armia Ludowa; Powstanie i Organizacja, 1944-1945, Wydawnictwo MON, Warszawa, 1979.

Encyklopedia Drugiej Wojny Swiatowej, Wydawnictwo MON, Warszawa, 1975.

Boleslaw Dolata & Tadeusz Jurga, Walki Zbrojne na Ziemiach Polskich, 1939-1945; Wybrane Miejsca Bitew, Walk i Akcji Bojowych, Wydawnictwo MON, Warszawa, 1970

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s