Dodaj komentarz

Platerówki

19 sierpnia 1943 roku w Sielcach nad Oką sformowano 1. Samodzielny Batalion Kobiecy im. Emilii Plater, w składzie 1. Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Od nazwy patronki jednostki Emilii Plater, były nazywane potocznie platerówkami.

Po okresie organizacyjnym, od września 1943 r., w skład batalionu wchodziły: szkoła podoficerska, kompanie: 1. i 2. fizylierek, 1 i 2 strzeleckie oraz rusznic ppanc. i ckm.; plutony: moździerzy, zwiadu, łączności, sanitarny, saperów i gospodarczy. 30 września 1943 r. batalion tworzyło 740 szeregowych, podoficerów i oficerów, a 7 kwietnia 1945 r. – 533 osoby.

Sztandar „Platerówek”

1 września 1943 r. z batalionu została wyłączona 1. kompania fizylierek, która wyruszyła wraz z 1. Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki na front i w czasie bitwy pod Lenino pełniła służbę wartowniczą przy sztabie dywizji, a jedną drużynę przydzielono do plutonu sanitarnego 2. pułku piechoty dla wynoszenia rannych z pola walki, udzielania pierwszej pomocy oraz eskortowania jeńców. Fizylierki dziel­nie wykonywały zadania bojowe i ginęły śmiercią bohaterską tak samo jak i koledzy — kościuszkowcy.

Wśród żołnierzy poległych pod Lenino znalazła się dzielna fizylierka Aniela Krzywoń — odznaczo­na pośmiertnie Krzyżem Virtuti Militari i tytułem Bohaterki Związ­ku Radzieckiego. Jest ona dziś powszechnie znanym i uznanym symbolem kobiecej odwagi i ofiarności.

5 grudnia 1943 r. 2. kompania strzelców przydzielona została 2. Warszawskie Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego.

9 stycznia 1944 r., w związku z przegrupowaniem jednostek polskich, batalion przerzucono do wsi Łuczynka na Smoleńszczyźnie, w marcu do m. Żeleźniak pod Trojanowem (obwód żytomierski), w maju do Kiwerc, a w lipcu wkroczył na ziemie polskie. Od 17 lipca pełnił służbę wartowniczą w jednostkach tyłowych armii.

Złota Odznaka „Platerówek”.

15 września 1944 r. została wyzwolona prawobrzeżna Warszawa. Nasiliło się bezprawie i kradzież, w związku z czym przy komisariatach milicji obywatelskiej dowództwo garnizonu utworzyło komendy wojskowe – celem utrzymania porządku publicznego, zabezpieczenia mienia publicznego i zapewnienia bezpieczeństwa.

Do tej trudnej wartowniczej służby został wyznaczony .1 Samodzielny Batalion Kobiecy im. Emilii Plater, który pełnił służbę garnizonową na Pradze. Fizylierki tego batalionu 17 stycznia 1945 r. – tuż po wyzwoleniu – w godzinach popołudniowych zaciągnęły wartę przed Grobem Nieznanego Żołnierza w Warszawie.

Batalion został rozformowany na mocy rozkazu Naczelnego Dowódcy WP z 25 maja 1945 r. Część żołnierzy 1. SBK osiedliła się w zachodniej Polsce tworząc osiedle Platerowo. Powojenne dzieje zainspirowały film Rzeczpospolita babska, częściowo tutaj nakręcony.

W przeddzień zakończenia wojny ogółem w szeregach ludowego Woj­ska Polskiego służyło około 9,3 tys. żołnierzy-kobiet.


Literatura:

Wanda Bigoszewska, Henryk Wiewióra: Sztandary ludowego Wojska Polskiego 1943 – 1974. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1974.

Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Stefan Zwoliński: Armia Berlinga i Żymierskiego, wyd. Neriton, Warszawa 2002

Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie : krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa : Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1965

Edward Kospath-Pawłowski: Wojsko Polskie na wschodzie 1943-1945, Pruszków, 1993

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: