Dodaj komentarz

Scytyjski wojownik z grotem w kręgosłupie

Archeolodzy w środkowym Kazachstanie znaleźli szczątki scytyjskiego wojownika na jednych z kurhanów z około VII-VI w.p.n.e. Wojownik w swoim ciele nosił ciele brązowy grot strzały, po groźnym trafieniu, z który żył do końca życia.

Kurhan w Kotaias w środkowych Kazachstanie – miejsce znalezienia ciała wojownika.

Archeolodzy natrafili na kurhan w miejscowości Koitas dzięki informacjom od lokalnej ludności, którzy opowiadali o pobliskim, mocno zniszczonym kopcu. Badacze udali się na miejsce i zaintrygowani wielkością grobowca rozpoczęli badania. Niestety już w starożytność grobowiec został splądrowany przez złodziei, a do dalszych zniszczeń doszło w latach 60. i 70. ubiegłego wieku, gdy budowlańcy uznali kopiec za świetne źródło ziemi i kamieni. We wnętrzu archeolodzy znaleźli jedynie na rozrzucone nieliczne kości: m.in. kręgi, żebra i kości promieniowe mężczyzny.

Zmarły wojownik miał 174 cm wzrostu i około 25-45 lat. Najprawdopodobniej należał do elity Scytów ałtajskich zwanych Sakami, spokrewnionymi z Scytami i Sarmatami. Na to, że był to arystokrata wskazują duże rozmiary kurhanu. Według badaczy, pierwotnie kurhan był jeszcze większy i miał 2 m wysokości i 22,5 m średnicy.

Po przebadaniu kości, jednym z kręgów brązowy znaleziono grot strzały długości ponad 6 cm.  W większości większość przypadków takie obrażenia kręgosłupa bardzo często wiążą się z uszkodzeniem ważnych naczyń krwionośnych, które prowadzą do natychmiastowej śmierci. Jednak zdaniem badaczki Swietłany Swiatko z Queen’s University Belfast w Irlandii Północnej, wojownik musiał mieć dużo szczęście, bo udało mu się przeżyć i przeżył, świadczą o tym ślady gojenia się kości wokół grotu.

Tomografia komputerowa wykazała, że nie była to rana powierzchniowa, gdyż grot spowodował dość poważne obrażenia. – Ten przypadek uczy nas, jak wielką moc leczenia ma ludzki organizm – powiedział serwisowi Live Science Aleksiej Szitwow z Queen’s University Belfast.

Na jednym z żeber naukowcy dostrzegli także zaleczone złamanie. Jednak nie wiadomo czy wojownik odniósł oba obrażenia jw tym samym czasie, ani także, nie jest znane , jak długo żył oraz i w jakiej kondycji po trafieniu strzałą.

Ponadto ciekawe informację przyniosła także analiza chemiczna kości. Wyniki wskazują,  że wojownik jadł więcej prosa niż wielu innych Saków. Można nie wykluczyć, że zboże to było dostępne tylko dla elity scytyjskich, ale aby to potwierdzić, będą potrzebne jeszcze szczegółowe badania.


źródło: ArchaeologyLive Science

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: