Craco – miasto duchów na krańcu Italii

Wracamy do cyklu opuszczone, zapomniane miejsca. Dziś będzie Craco – mieście duchów na krańcu Italii 🙂

Craco – miasto i gmina położone jest we południowej części Włoch, w górzystym regionie Basilicata, w prowincji Matera. Znajduje się ono ok. 40 km od Zatoki Tarenckiej, która stanowi część Morza Jońskiego. Miejscowość charakteryzuje się położeniem na bardzo stromym zboczu, które wyróżnia się wśród okolicznych łagodnych wzgórz i pól obsianych pszenicą. Craco góruje 400 metrów nad doliną rzeki Cavone.

Około 540 roku okolica była nazywana “Montedoro” i była zamieszkana przez Greków, którzy przybyli z leżącego nad wybrzeżem miasta – Metaponto. Znaleziono grobowce, które pochodzą z VII wieku sugerują, że w tym okresie musiało powstać miasto. Jednak pierwsze wzmianki o Craco pojawią się około 1060 roku, kiedy władzę w regionie sprawował arcybiskup Arnaldo. Craco wybudowano na zboczu wzgórza, głównie ze względów militarnych.

W latach 1154-1168 kontrole nad wioską przeszła w ręce szlachcica Eberty, który był z pochodzenia Normanem i jako pierwszy ustanowił Craco Miasto. Okres największego rozkwitu nastąpił w wieku XIII, gdy powstał tutaj uniwersytet i zamek, obecne były także liczne kaplice rozsiane są po całym miasteczku.

W połowie XVI wieku miasto osiągnęło najwyższą w swojej historii populację − 2590 osób. Niestety ani ludzie, ani klęski żywiołowe nie oszczędzały tego miejsca. Jedna z większych plag miała miejsce w 1656 roku, gdy ofiary liczono w setkach.

Craco zostało doświadczone przez plagę Czarnej Śmierci i najazdy wroga, a także klęski suszy i głodu. Mieszkańcy jednak uparcie bronili swoich domostw i nie mieli zamiaru opuszczać tego pięknego, a jednak mało przyjaznego do życia miejsca. Pod koniec XIX wieku zamieszkiwało w mieście 2000 mieszkańców, głównie przez rolników.

W połowie XX wieku Craco zaczęły nękać trzęsienia ziemi, co spowodowało osuwanie się gruntu. To te czynniki ostatecznie zadecydowały, że w 1963 r. podjęto decyzję o masowej ewakuacji mieszkańców i przeniesieniu ich do nowego miasta w dolinie – Craco Peschiera. Przeprowadzka ze średniowiecznego grodu do nowoczesnego blokowiska w dolinie była bardzo trudna dla wielu mieszkańców. Ostatecznie ostatni mieszkaniec opuścili Craco w 1991 roku.

Miasto stopniowo ulega zniszczeniu. Opuszczone przez ludzi, niezauważalnie osuwa się z wysokości 400 metrów, a trzęsienia ziemi dodatkowo przyczyniają się do degradacji tego wyjątkowego miejsca. W 2010 roku World Monuments Fund zaliczył Craco do najbardziej zagrożonych zniszczeniem obiektów zabytkowych na świecie .

O miejscu opowiada się różne przerażające legendy, m.in o straszących tu zjawach dzieci zabitych przez liczne plagi nawiedzające miasto. Miasto jest celem podróży turystów i pielgrzymów. Jest co ciekawe także miejscem na plan filmowy. Kręcono tutaj część scen do Quantum of Solace w reżyserii Marca Forstera oraz scenę śmierci Judasza w Pasji w reżyserii Mela Gibsona.


źródła: World Monuments Found i comune.craco.mt.it

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s