Szturm Berlina 1945

szturm-berlina-1945

Szturm w Berlinie 30 kwietnia/2maja 1945 roku. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe.

30 kwietnia 1945 roku – rozpoczął się generalny szturm w Berlinie z udziałem Armii Czerwonej i Wojska Polskiego. Polscy żołnierze brali udział w walkach w ostatnim, najsilniej umocnionym rejonie w zachodniej części Tiergarten, przebijając się w stronę Reichstagu, w rejonie Politechniki i przy Bramie Brandenburskiej. Był to symboliczny udział naszych żołnierzy, którzy przyczynili się w znacznym stopniu do zdobycia stolicy III Rzeszy.

Podczas, gdy główne siły 1. Armii Wojska Polskiego nacierały w kierunku Łaby, trwał szturm Berlina. Brały w nim udział także jednostki polskie: 6. Samodzielny Batalion Pontonowo-Mostowy, 2. Pomorska Brygada Artylerii Haubic, 1. Samodzielna Brygada Moździerzy oraz od 30 kwietnia 1. Dywizja Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, czyli razem około 12 tys. żołnierzy.

mapa-udzzialu-polskich-zolnierzy-w-szturmie-berlina-1945

Mapka przedstawiająca udział polskich żołnierzy w szturmie Berlina, źródło: wikimedia commons

Od 24 kwietnia do 2 maja 1945 roku 1. SBM walczyła pod Spandau, Pichelsdorf i miastem Poczdam. Z jej składu 5. i 8 Pułk Moździerzy niszczyły umocnienia na przesmykach pomiędzy jeziorami Sackower oraz Lekwitz oraz przy zamku w Poczdamie, a także zdobywały berlińskie przedmieścia Glienicke i Bernau. 11 Pułk Moździerzy walczył w dzielnicach Seeburg, Staaken i Klosterfelde.

27 kwietnia 2. Brygada Artylerii JHaubic  rozpoczęła walki prowadząc ogień z dzielnicy Siemensstadt. Od 27 do 29 kwietnia stanowiska ogniowe tej brygady umieszczono w Volksgarden i między innymi walczyła na przecięciu Guerigestrasse i Cauerstrasse. 1 maja, 2 BAH została podporządkowana 1. DP im. T. Kościuszki w rejonie Tiergarten na południe od Sprewy

27 kwietnia 6. bpmost zbudował most na Sprewie przez który 28 kwietnia przeprawiła 2. Armia Pancerna Gwardii gen. Bogdanowa. Oprócz budowy mostu i obsługi przeprawy polscy saperzy odbudowali znajdujący się w pobliżu mostu pontonowego most kolejowy, przystosowując go do ruchu kołowego. Saperzy w trakcie walk ulicznych, wysadzali i rozbierali barykady, usuwali miny, torując drogę radzieckim czołgom i żołnierzom.

W tym samym czasie 1. DP im. T. Kościuszki znajdowała się ok. 60 km na północ od Berlina. Wieczorem 29 kwietnia Naczelny Dowódca WP, gen. Michał Rola-Żymierski, poprosił Gieorgija Żukowa „w imieniu Partii i Rządu Polskiego” o wyrażenie zgody na udział jednostki Wojska Polskiego w szturmie Berlina. Żukow miał odpowiedzieć, że „w tej sprawie zwróci się do Naczelnego Dowódcy”. Za zgodą Józefa Stalina wydał rozkaz przewiezienia „kościuszkowców” w rejon bezpośrednich walk i przydzielenia poszczególnych pułków do radzieckich jednostek pancernych. Polscy żołnierze zameldowali się 30 kwietnia o 7.00 rano i od tej chwili brali udział w walkach w ostatnim, najsilniej umocnionym rejonie, m.in. w zachodniej części Tiergarten, przebijając się w stronę Reichstagu, w rejonie Politechniki i przy Bramie Brandenburskiej.

1. Dywizja Piechoty im.T. Kościuszki pod dowództwem gen. Wojciecha Bewziuka walki na terenie Berlina rozpoczęła na północno-zachodniej części dzielnicy Charlottenburg. 3. pułk piechoty (3 pp) rozpoczął natarcie z Franklinstrasse i po całym dniu ciężkich walk dotarł w rejon Englischestrasse, a następnie w nocy po ciężkich walkach zdobył stację kolejową Tiergarten, gdzie wziął do niewoli 450 jeńców. Następnie przeprowadził atak przez park Tiergarten i 2 maja około 6:55 dotarł w rejon Bramy Brandenburskiej, gdzie zetknął się z oddziałami radzieckiej 8. Armii Gwardii.

polska flaga na tiergartenie 1945

Zatknięcie polskiej flag na stacji kolejowej w dzielnicy Tiergarten, fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

Jednocześnie 2. pułk piechoty (2 pp) rozpoczął natarcie 30 kwietnia z Sophienstrasse, przekroczył Franklinstrasse i dotarł do północnych zabudowań Berlinerstrasse. W nocy 2. pp udało się zdobyć silnie bronione gmachy politechniki. Następnego dnia rano przeprowadzono atak na południowy wschód przez stadion sportowy i w okolicach Fasanenstrasse, stacji kolejowej Zoologische Garten oraz Hardenbergerstrasse nawiązano kontakt z radziecką 1. Armią Pancerną Gwardii. Z innymi jednostkami radzieckimi nawiązano na lewym skrzydle styczność w rejonie mostu kolejowego na kanale Landwehry w rejonie Ufergartenstrasse. 1. pułk piechoty nacierał od 1 maja wzdłuż ulic Bismarckstrasse, Schillerstrasse, Goethestrasse w kierunku stadionu i zoo, opanowując także budynki przy Pestalozzistrasse i zdobywając barykady przy zachodniej stronie Kaiser-Friedrichstrasse. Następnie przekroczył Wilhelmsdorferstrasse i dotarł do Karl Augustplatz. Potem toczył boje w rejonie Krummestrasse przy Karl Augustplatz, przekroczając Leibnizstrasse i opanowujac stację kolejki przy Bismarckstrasse. 2 maja o świcie pułk przeszedł Grolmanstrasse i dotarł do Hardenbergstrasse.

.Polska-flaga-na-Kolumnie-Zwycięstwa-w-zdobytym-Berlinie-1945

2 maja 1945 roku, zatknięcie polskiej flagi przez polskich żołnierzy w Berlinie na Siegessaule (pruskiej kolumnie zwycięstwa(

2 maja 1945 roku ok. 6:00 podczas rajdu przez park Tiergarten dokonanego przez 2. batalion, część 1. batalionu 3. pułku piechoty i batalion czołgów 66. Brygady Pancernej, żołnierze 7. baterii 1. pułku artylerii lekkiej z 1. Dywizji Kościuszkowskiej, zatknęli na środku trzeciej kondygnacji Siegessäule (pruskiej kolumnie zwycięstwa) w parku Tiergarten biało-czerwony sztandar. Drugą flagę na balustradzie drugiej kondygnacji, na polecenie por. Piotra Potapskiego, powiesili żołnierze z 8. baterii 3. dywizjonu. Trzecią flagę powiesiło pięciu polskich żołnierzy z 1. Dywizji Piechoty, byli to ppor. Mikołaj Troicki, plut. Kazimierz Otap, kpr. Antoni Jabłoński oraz kanonierzy Aleksander Karpowicz i Eugeniusz Mierzejewski. Do godziny piętnastej wojska radzieckie i polskie opanowały całe miasto. W tym samym czasie nie wszystkie oddziały obrońców otrzymały informacje o zaprzestaniu walk, tak więc niekiedy dochodziło jeszcze do walk. Stolica III Rzeszy została jednak zdobyta, a do zakończenia wojny zostało zaledwie kilka dni.

2 maja 1945 roku, polscy żołnierze po zdobyciu Berlina i kapitulacji niemieckich obrońców, fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe

Straty polskie podczas niespełna trzech dni walk wyniosły 100 poległych i ponad 450 rannych. Straty niemieckie były większe: około 1000 zabitych, 2500 wziętych do niewoli żołnierzy i oficerów. W toku walk 1.DP zdobyła 56 kwartałów miasta, 7 kompleksów fabrycznych, 4 stacje metra i większą część budynków Politechniki, zniszczyła 28 dział i ponad setkę karabinów maszynowych, zdobyła 6 czołgów i 26 dział, 300 samochodów i 120 motocykli.

Autor: Jacek Czubacki


Bibliografia:

Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Stefan Zwoliński: Armia Berlinga i Żymierskiego. Neriton, 2002.

źródła:

http://www.konflikty.pl/historia/druga-wojna-swiatowa/polacy-w-szturmie-na-berlin/

Reklamy

2 thoughts on “Szturm Berlina 1945

  1. Pingback: Zdobycie Berlina 2 maja 1945 | Historia mniej znana i zapomniana

  2. ŻOŁNIERZE FRONTOWI WYMAZANI Z PAMIĘCI…. przez KATO..PRAWICę…NA FRONCIE WALCZYLI POLSKIE MIASTA I WSIE..OBOZY KONCENTRACYJNE WYZWOLILI…POLSKA FLAGA NA MURACH BERLINA 2 MAJA 1945 R.. ZAWIESILI….. W III RP następuje zakłamywanie historii i wyzwolenia PRZEZ KATOPRAWICĘ,, w szkole ,,mediach ..propagandzie……Katole …nazwy ulic i pomników zawłaszczyli…DLA SWOICH BOHATERÓW…Którzy Polski nie wyzwolili

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s