Bitwa pod Darnicą 7-8.04.1944

8 kwietnia 1944 roku – rozegrała się bitwa o obronę stacji i węzła kolejowego Darnica koło Kijowa przed niemieckim atakiem lotniczym. W bitwie uczestniczyli polscy przeciwlotnicy z 1. Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej 1. Armii Polskiej (później 1. Armia Wojska Polskiego). Jak przebiegały walki?

W marcu 1944 roku, zgodnie z rozkazem dowódcy 1. Armii Polskiej gen. dyw. Zygmunta Berlinga nr 038, jednostki polskie przegrupowywały się transportem kolejowym na Ukrainę w rejon Żytomierza i Berdyczowa.

23 marca 1. Samodzielny Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej pod dowództwem ppłk. Włodzimierza Sokołowskiego, w składzie: dowództwo i sztab, 1 bateria (dowódca – por. Iwan Kononienko; 4 armaty plot. kalibru 37 mm), 3 bateria (dowódca – por. Mikołaj Aripowski; 4 armaty plot. kalibru 85 mm), pluton plot. karabinów maszynowych (dowódca – ppor. Jakub Łubski; 5 pkm kalibru 12,7 mm), załadowany na transport operacyjny nr 15046 na stacji Poczynek, przemieszczał się po trasie: Smoleńsk, Briańsk, Darnica (przedmieścia Kijowa)[1].

7 kwietnia w południe dywizjon przybył do Darnicy. Na stacji stało wiele transportów operacyjnych, czekając na swoją kolejkę przeprawy przez Dniepr na zachód. Było też parę pociągów jadącym z zachodu (z frontu) z rannymi i zniszczonym sprzętem wojskowym, ale te szybko odprawiono w głąb kraju.

Po przeglądzie technicznym przyjechał na prawy brzeg Dniepru po prowizorycznym, jednotorowym moście do przeznaczonego nam rejonu.

Było jeszcze widno 7 kwietnia, gdy w obronie przeciwlotniczej Kijowa i Darnicy zarządzono alarm przeciwlotniczy. Nad Darnicą przeleciały dwa niemieckie samoloty rozpoznawcze FW-187 na wysokości około 7000 m, wykonały zakręt i odleciały na zachód.

Niemiecki samolot Junkers Ju 88

W nocy z 7 na 8 kwietnia o 0:45 nad Darnicą pojawiło się około 50 niemieckich samolotów nurkujących Junkers Ju 88 i rozpoczęło bombardowanie węzła kolejowego i znajdujących się na nim transportów wojskowych[2]. Dywizjony:radziecki i polski otworzyły ogień.

Mimo ośmiu bezpośrednich trafień bomb w wagony kolejowe, przeciwlotnicy prowadzili skuteczny ogień zaporowy z dział i karabinów maszynowych. Udało się odeprzeć atak. Strącono 2 niemieckie samoloty i trzy bomby oświetlające[3].

Straty dywizjonu: 45 poległych i zmarłych z ran, 7 zaginionych, 53 rannych; zniszczone – armata plot. kalibru 85 mm, 2 armaty plot. kalibru 37 mm, plot. karabin maszynowy kalibru 12,7 mm, przyrząd do kierowania ogniem artylerii plot. PUAZO-3[4].

Polscy przeciwlotnicy po bitwie

Walki żołnierzy polskich pod Darnicą zostały upamiętnione na Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie, napisem na jednej z tablic w okresie lat 1945–1990: „DARNICA 8 IV 1945”.


źródła:

[1]. Jerzy Bordziłowski [red.]: Mała encyklopedia wojskowa. s. 297.

[2]. Jerzy Ostrowski: Pierwszy Przeciwlotniczy. Z dziejów 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1966, s. 68–91.

[3]. Jerzy Ostrowski: Pierwszy Przeciwlotniczy. Z dziejów 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1966, s. 74 i 86.

[4].Skocz do góry ↑ Zbigniew Moszumański, O stratach bezpowrotnych 1 Samodzielnego Dywizjonu Artylerii Przeciwlotniczej, „Przegląd Historyczno-Wojskowy” 2004, nr 2, s. 292–294.

http://www.16dz.wp.mil.pl/pl/1_445.html

http://nowiccy.hpu.pl/print.php?type=A&item_id=52 – o Zdzisławie Kalince, uczestniku walk.

Reklamy

2 thoughts on “Bitwa pod Darnicą 7-8.04.1944

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s