4 Komentarze

Bitwa pod Dziwnówkiem 12-13.03.1945

dievenow_front_04

Mapka 1. Kocioł Trzebiatowski i sytuacja wokół przesmyku Dziwnowskiego – 9 marca i 11 marca 1945 r.

12 – 13 marca 1945 roku – toczyła się bitwa pod Dziwnówkiem w ramach operacji pomorskiej. Oddziały 2. Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego prowadziły ciężkie walki z okrążonymi na zachód od Trzebiatowa oddziałami Wehrmachtu, które usiłowały przedostać się na wyspę Wolin. Jak przebiegały walki?

Przed pododdziałami polskimi działały niemieckie bataliony 6. Lotniczej Szkoły Łączności, 56 pułku piechoty 5 Dywizji Lekkiej, oraz z fortecznego pułku „Swinemünde”. Uderzyły one wzdłuż wybrzeża morskiego, zepchnęły na południe oddziały radzieckiej 207. Dywizji Piechoty i opanowały Pobierowo, Łukęcin oraz Wrzosowo.

Działanie wojsk lądowych wspierało lotnictwo, artyleria nadbrzeżna z rejonu Dziwnowa oraz z krążowników „Lūtzow” i „Admiral Scheer”. Opanowany „korytarz” o szerokości 2-3 km posłużył Niemcom do wyprowadzenia zablokowanych wcześniej wojsk w kierunku Dziwnowa i na wyspę Wolin.

Dowódca 3. Armii Uderzeniowej podporządkował polską 2. DP wzmocnioną 13. pułkiem artylerii pancernej dowódcy 79. Korpusu Piechoty gen. mjr. Pieriewiertkinowi.

12 marca dowódca radzieckiego 79. Korpusu Piechoty postawił dowódcy 2. Dywizji Piechoty zadanie: dwoma pułkami piechoty wzmocnionymi dwoma dywizjonami 2. pułku artylerii lekkiej uderzyć na północ, zdobyć Radawkę i Wrzosowo, następnie opanować Wapno i Dziwnówek.

Mapka 2. Kierunki natarcia Armii Czerwonej i Wojska Polskiego na Kołobrzeg, Trzebiatów i Kamień. Mapka ukazuje w jaki sposób doszło do zamknięcia wojsk niemieckich w kotle Trzebiatowskim.

Nacierając dalej na Dziwnów, zabezpieczyć wschodni brzeg Zalewu Kamieńskiego. W południe, po pięciominutowej nawale ogniowej, uderzyły na nieprzyjaciela pododdziały 4 i 5 pułku piechoty. O 13:00 1/5 pp por. Tadeusza Żuławskiego zdobył Radawkę.

Atak 4 pułku piechoty pp i 3/5 pp na Wrzosowo, wsparty działami pancernymi załamywał się. Uderzenie 2/5 pp wchodzącego w lukę między Radawką, a Wrzosowem zagroziło skrzydłu i tyłom wojsk niemieckich broniących Wrzosowa.

Wykorzystując powodzenie sąsiada, 3 batalion 5 pp we współdziałaniu z pododdziałami 4 pułku piechoty, wdarł się do miejscowości. Walczono o każdy dom i ulicę. Sukces pododdziałów był zasługą ich dowódców.

Ich inicjatywa i samodzielność podejmowania samodzielnych decyzji na polu walki była niezbędna. Dowództwo i sztab 2 DP. czasowo utraciło możliwość dowodzenie swoimi wojskami.

Rano 13 marca pododdziały 5 pułku piechoty wznowiły natarcie. 1 batalion wyszedł na brzeg morza w okolicy Łukęcina, 2 batalion opanował Wapno i wspólnie z 3 batalionem uderzył na Dziwnówek.

Mapka 3. Walki 2. Dywizji 1. Armii Wojska Polskiego o przesmyk Dziwnowski w rejonie Wrzosowa i Radawki, 12 i 13 marca 1945.

Jeszcze w godzinach przedpołudniowych zdobył go. Uderzając dalej na Dziwnów bataliony nie uzyskały powodzenia. Wąski przesmyk skutecznie blokowany był przez Niemców.

Na rozkaz przełożonych, 2. DP przeszła do obrony wybrzeża Morza Bałtyckiego od Łukęcina do Dziwnówka i dalej na zachód wzdłuż Jeziora Wrzosowskiego, Zalewu Kamieńskiego, rzeki Dziwny do Laska.

Działanie oddziałów 2. Warszawskiej Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego spowodowało zamknięcie „korytarza” w kierunku na wyspę Wolin. Zdobyto Radawkę Wrzosowo i Dziwnówek.

Według szacunkowych danych Niemcy stracili kilkuset zabitych, rannych i wziętych do niewoli. Zniszczono 3 działa samobieżne i 12 samochodów, zdobyto 9 dział i moździerzy, kilkanaście karabinów maszynowych i wiele sprzętu wojskowego.

Straty oddziałów polskich to około 30 zabitych i 90 rannych oraz zostały zniszczone 2 działa pancerne i 1 uszkodzone.

Miejsce zaślubin 5. pp z morzem. Dziwnówek

15 marca 1945 dowódca 5. pułku piechoty zorganizował w Dziwnówku uroczyste zaślubiny z morzem.


Literatura:

Czesław Grzelak, Henryk Stańczyk, Stefan Zwoliński: Armia Berlinga i Żymierskiego. Neriton, 2002..

Edward Kospath-Pawłowski, Wojsko Polskie na wschodzie 1943-45, wyd. „Ajakas”, 1993.

K. Kaczmarek „Polskie Wojsko na Wschodzie 1943-45 od Mierei do łaby i Wełtawy”, Lublin 2003

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: