DZIEŃ KOTA – HISTORIA KOTÓW

Dzisiaj 17 lutego obchodzimy Światowy Dzień Kota, świeto mające podkreślić znaczenie kotów w życiu człowieka, niesienie pomocy wolno żyjącym i bezdomnym zwierzętom, które miały kiedyś dom, ale go straciły, a także uwrażliwienie ludzi na często trudny koci los. Skąd wziął się w naszych domach ten miły, puszysty stworek? Czy koty mają swoją historię? Zapraszam do czytania 🙂

Początek historii kotów ginie w mrokach dziejów. Nie wiadomo skąd się wzięły. Naukowcy przyjmują, że „prakotem”, czyli przodkiem dzisiejszych kotów było zwierzę podobne do łasicy zwane „macis” żyjące około 40 do 15 milionów lat temu. Mamy więc do czynienia z pewną tajemnicą. Pochodzenie futrzaków nie do końca jest jasne…

Według badaczy koty pojawiły się na ziemi miliony lat wcześniej niż psy. Najlepiej znanym przedstawicielem prehistorycznych kotów był… tygrys szablozębny. Jak w takim razie stworzenie to stało się towarzyszem człowieka? Nie wiadomo. Nastąpiło to prawdopodobnie pod koniec epoki kamiennej, a cały proces udomowienia kotów musiał trwać kilka wieków.

Pierwsze koty w Europie pojawiły się wraz z Fenicjanami. Kilka setek lat p.n.e zawędrowały na nasz kontynent na fenickich statkach. Były zwierzętami bardzo cenionymi i poszukiwanymi. Jako tępiciele gryzoni i strażnicy zboża byli naturalnymi sprzymierzeńcami starożytnych mieszkańców basenu Morza Śródziemnego.

Bogini Bastet

Koty były tak cenne, że Egipcjanie zabronili wywozić tych zwierząt z kraju pod karą śmierci. Starożytny Egipt był zresztą… kocim rajem. To tutaj, nad Nilem, włochate stworki uznawano za święte! Starożytny Egipt to „kocie 5 minut” w historii.

Pierwsze koty w Egipcie pojawiły się około 3 tysięcy lat p.n.e. Były czczone jako domowe bóstwa – uosobienie mądrości, płodności, witalności i radości. Kiedy kot odchodził z tego świata, właściciele pogrążali się w żałobie. Kocie zwłoki balsamowano i umieszczano w małych drewnianych lub brązowych skrzynkach w kształcie zwierzęcia.

Kocie mumie umieszczano w świątyni bogini Bastet w Bubastis (była to ich opiekunka przedstawiana jako kobieta z kocią głową). Z Egiptu koty rozprzestrzeniły się na cały starożytny świat.

Do Rzymu przywieźli je legioniści. W rzymskich legiach koty strzegły zapasów żywności przed gryzoniami i razem z Rzymianami uczestniczyły w dalekich wyprawach wojennych. Ceniono je wyżej niż psy. Szanowano za to, że są niezależne i samodzielne, że nie potrzebują do życia człowieka, tak jak pies.

Rzymska mozaika z I wieku p.n.e., przedstawiająca kota z kaczką.

Koty cieszyły się również szacunkiem u Arabów i Hindusów. Mahomet – ojciec kotów, podobno nauczył je spadać z wysokości na cztery łapy. Nie wszędzie jednak kotom było tak dobrze, jak w Egipcie.

W Chinach tysiące kotów straciło życie z powodu… medycyny. Chińczycy bowiem, stosowali różne części kociego ciała do leczenia przeróżnych chorób. Z kotów sporządzano więc maści, eliksiry itp. „specyfiki”.

We wczesnym średniowieczu koty wciąż były cenione i szanowane, a to z tego względu, że jako drapieżniki tępiły gryzonie niszczące zapasy żywności zgromadzone przez ludzi. Chłopi i mieszczanie trzymali więc koty, aby chronić swoje zapasy.

Sytuacja szybko jednak się zmieniła. Kościół walczący z pogańskimi wierzeniami i zagrożeniem ze strony szatana, ostrze swojej walki skierował nie tylko przeciwko czarownicom i heretykom, ale także przeciwko… kotom, zwłaszcza czarnym.

Uznano je za symbol fałszu, obłudy i dwulicowości. Kot stał się uosobieniem podstępu, sprytu, narzędziem szatana. Uznano go za zwierzę czarownic i czarnoksiężników.

Papież Innocenty VIII nazwał koty „pogańskimi zwierzętami” i rozpoczęło się tępienie tych miłych stworzeń. Odbywały się nawet procesy… kotów oskarżonych o konszachty z diabłem, wysysanie życia z niemowląt, zjadanie trupów i zagryzanie śpiących ludzi.

Wyroki w takich sprawach zawsze były podobne: śmierć przez spalenie na stosie, zrzuceniem z kościelnej wieży jeśli taka była w pobliżu, kamienowanie, krzyżowanie, topienie we wrzącej wodzie, zamurowywanie w ścianach budynku… Masowe egzekucje włochatych czworonogów odbywały się najczęściej w Wielkanoc i Ostatki.

Kotów używano też w medycynie sądząc, iż z niektórych części ich ciała można zrobić specyfiki uzdrawiające człowieka np.: wysuszona wątroba kota miała leczyć kamienie nerkowe, a papka z kociej krwi zmieszanej z mąką jęczmienną pomagała podobno na świąd. Ale to nie wszystko. Zakopany pod progiem domu koci ogon chronił podobno ludzi przed chorobami.

Na szczęście trochę inaczej postępowano z kotami w Polsce. U nas w kraju były szanowane i lubiane. Szybko zajęły miejsce oswojonych łasiczek i stały się domowymi ulubieńcami. Co ciekawe, swoich obrońców koty znalazły w… marynarzach.

Średniowieczni żeglarze bardzo je szanowali i poważali. Wierzyli, że przynoszą im szczęście i dobrą pogodę. Na każdym statku znajdował się przynajmniej jeden kot. Chronił on również zapasy żeglarzy przed gryzoniami.

Być może doszłoby do całkowitej zagłady kotów w Europie, gdyby nie zarazy i epidemie nękające kontynent w XIV i XV stuleciu. Szczury i myszy roznoszące zarazki, rozmnażające się w zastraszającym tempie z powodu braku naturalnego wroga, spowodowały m.in. epidemię dżumy, która zdziesiątkowała ludność Europy.

To doprowadziło do tego, że ludzie zmienili swoje podejście do kotów. Zwierzęta nagle zaczęły być pożyteczne i potrzebne! Nawet Kościół, który do tej pory kazał je zabijać, teraz zmienił zdanie! Zabroniono zabijania kotów pod groźbą klątwy!

Po średniowieczu nastały czasy nowożytne… Ludzie porzucili większość przesądów i zabobonów, ale to nie dotyczyło… kotów. Wciąż posądzano je o zjadanie trupów, konszachty z szatanem i czarownicami, wysysanie krwi z niemowląt itp.

Sytuacja „Mruczków” uległa jednak poprawie. W XVII wieku koty stały się… modne. Zaczęli je trzymać w swoich rezydencjach i domach arystokraci, pisarze, ludzie sztuki i kultury. W Anglii i Francji modne stało się posiadanie kotów rasowych, zwłaszcza długowłosych. Ludzie zwrócili baczniejszą uwagę na puchate stworki towarzyszące im od tysięcy lat. Zaczęli opisywać ich zwyczaje, zalety i wady, badać kocie życie.

Pod koniec XIX wieku w Europie i Stanach Zjednoczonych zaczęto organizować pierwsze wystawy kotów. Pojawiły się też pierwsze organizacje zrzeszające miłośników tych stworzeń.

W 1868 roku w Londynie zaczęto trzymać koty w budynkach użyteczności publicznej w ramach tzw. „kociego systemu”. „Mruczki” znajdowały się na „etacie państwowym” i „pracowały przy łowieniu myszy i innych gryzoni”.

„Zatrudnione” koty otrzymywały „pensję” w wysokości 2 szylingów tygodniowo. W Ameryce pierwsze koty pojawiły się prawdopodobnie wraz z pierwszymi osadnikami. Pierwsza wystawa kotów w USA odbyła się w 1895 roku, a w Anglii w 1871 roku.

Natomiast święto Międzynarodowego Dnia Kota, ustanowiono po raz pierwszy we Włoszech 17 lutego 1990 roku, a Polsce obchodzone jest po raz pierwszy od 19 lutego 2006 roku z inicjatywy Miesięczników „Kot” i Cat Club Łódź.

Wojciech Albert Kurkowski, pomysłodawca obchodów tego święta, propaguje akcje pomocy bezdomnym kotom pod hasłem „Rasowce – dachowcom”, podczas której kluby felinologiczne zrzeszone w Felis Polonia zbierają dary na rzecz pomocy bezdomnym zwierzętom.

Pomnik kota Filemona i Bonifacego w Łodzi.

Obecnie koty, są najpopularniejszymi zwierzętami trzymanymi w domach i są też najstarszymi, obok psów, przyjaciółmi człowieka.. Towarzyszą nam w miastach i na wsiach, są w naszych domach. Wciąż żyją z ludźmi w dobrej komitywie. Coraz więcej z nas ma koty i chwali sobie ich towarzystwo. Oby tak dalej… 🙂


źródła:

http://www.cats.alpha.pl/historiakota.htm

http://www.ekologia.pl/srodowisko/przyroda/swiatowy-dzien-kota-jak-wyglada-historia-kotow-domowych,13994.html

http://www.alleycat.org/CatHistory

Advertisements

4 thoughts on “DZIEŃ KOTA – HISTORIA KOTÓW

  1. Pingback: Historia kotów świecie i w Polsce |

  2. Pingback: Historia kotów na świecie i w Polsce |

  3. Pingback: Jak badania DNA pokazały udomowienie kota « Dziennik gajowego Maruchy

  4. Pingback: Jak badania DNA pokazały udomowienie kota – Site Title

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s